Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/36734 K.2018/3228

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan ... Noterliği'nde yaptıkları gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile ...

Mevkiinde kain tapunun 2 pafta 159 Ada 12 parselde kayıtlı gayrimenkul üzerine inşaa edilmekte olan dairelerden sözleşmede belirtilen daireyi 200.000.000,00 TL bedeli peşin ödeyerek satın aldığını, davalının daireyi ve tapusunu en geç 30.10.1999 tarihinde vermeyi taahhüt ettiğini, ancak halen daha daireyi teslim etmediğini, inşaatın % 10'unu tamamlayarak terk ettiğini beyan ederek, öncelikle teslimi taahhüt edilen dairenin teslim tarihindeki piyasa rayicinin ve teslim tarihinden dava tarihine kadar işleyen reyiç kira bedelleri tespit edilerek bu meblağların, teslim tarihinden itibaeren işleyecek avans faizi ile birlikte ödenmesine,

bu mümkün olmazsa ödenen 200.000.000,00 TL'nin davalıya verildiği tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp tarafına verilmesi ile sözleşme tarihinde dairenin rayiç bedeli ile teslim tarihindeki rayiç bedeli arasındaki farkın kaçırılan fırsat olarak değerlendirilip teslim tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tarafına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, arsa sahibi ile yüklenici arasında akdedilen sözleşme feshedilmeden, davacının arsa sahipleri ile yapılan gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi feshedilmeden dava açmasının mümkün olmadığını, davacının dava dilekçesindeki tüm taleplerini kabul etmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile 19.678,09 TL maddi tazminatın 10.000,00 TL sinin dava tarihinden, 9.678,09 YTL sinin ıslah tarihi olan 29.11.2006 tarihinden itibaren işleyecek olan ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir.

Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar.

Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Yine anılan yasanın 3/d maddesinde, “hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalının vekili ... arasında 22.08.1997 tarihli düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi akdedildiği, sözleşmede davalı taşınmaz maliki ile müteahhitler arasında yapılmış gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği söz konusu gayrimenkuller üzerinden inşaa edilmekte olan bir adet özellikleri belirlenen taşınmazın davalıya vekaleten satışının vaad edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olay değerlendirildiğinde taraflar arasındaki ilişki davalının maliki olduğu taşınmazın satım vaadine ilişkin olup, davacının Yasada tanımlanan şekilde tüketici olmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi değil, Genel Mahkemeler görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Mahkemece davaya "Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla" bakıldığı anlaşılmıştır. O halde, mahkemece, genel mahkeme sıfatıyla davaya bakılması gerekirken, tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.