Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/37823 K.2018/3743

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına bağlı bulunan ...

Atatürk Çocuk Yuvası ve Kız Yetiştirme Yurdu Müdürlüğü tarafından gerçekleştirilen 2012/160238 kayıt numaralı ihalenin üzerinde kaldığını, davalı ile 27.12.2012 tarihli sözleşme düzenlendiğini, 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanununun 24/son maddesinde ve yine sözleşmenin 29.1.son maddesinde sözleşme bedelinin % 80'inden daha düşük bedelle tamamlanacağı anlaşılan işlerde yüklenicinin işi yapmak zorunda olduğu,

ancak yapmış olduğu gerçek giderler ile sözleşme bedelinin %80 ile gerçekleşen iş tutarı arasındaki farkın %5'inin yüklenici karı olarak ödeneceğinin ifade edildiğini, dava konusu işte sözleşme bedelinin % 64'ü oranında fiilen gerçekleşme olduğunu, fiili gerçekleşmenin bu düzeyde bulunmasına rağmen Teknik Şartnamenin 46.maddesinde belirtilen personelin tamamının şartname gereği, iş yerinde hizmete hazır halde bulundurulduğunu, söz konusu işte, işçilik maliyeti, sözleşmenin ifası için zorunlu olarak yapılmış gerçek giderler olduğunu,

bununla birlikte sözleşme bedelinin %64'ü oranında gerçekleştiğinden sözleşme bedelinin %80'i (1.037.846,67 TL ile fiili gerçekleşen bedel %64, (843.250,42 TL) arasındaki farkın 194.596,25 TL %5'inin (9.729,81 TL) yüklenici karı olarak ödenmesi gerektiğini, belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile gerçek giderlerine karşılık olmak üzere 10.000,00 TL ve yüklenici karına karşılık olmak üzere 9.729,81 TL nin işin bitim tarihi olan 30.12.2013 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı tarafın talep etmiş olduğu 9.999,22 TL miktarın (belirtilen miktarın 9.729,81 TL kısmına 30.12.2013 tarihinden, kalan 270,11 TL kısmına ise ıslah tarihi olan 17.03.2015 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 1.maddesi gereğince yasal faiz işletilmesi kaydı ile) davalı taraftan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, taraflar arasında imzalanan sözleşme gereğince yüklenici karı ve gerçek giderlerin tahsili istemine ilişkindir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 117. maddesi gereğince muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Davacının gerçek giderlerinin ve yüklenici karının kendisine ödenmesi konusunda davalıyı temerrüde düşürecek ya da sözleşmede bu kalemlerin ödenmesi konusunda açık tarihin belirlenmesi gerekecektir.

Ancak davacı davalıyı temerrüde düşürmediği gibi sözleşmede de söz konusu kalemlerin ödenme tarihi konusunda açık düzenleme bulunmadığı anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece 9.729,81 TL lik kısım için faiz başlangıcı yönünden dava tarihi esas alınması gerekirken, 30.12.2013 tarihinin esas alınması usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.