KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2015/39052 E., 2017/5272 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
443 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı,davalı üniversiteye bağlı ... ...
Spor Daire Başkanlığı'nın 02.01.2010- 31.12.2010 döneminde imzaladığı sözleşmeyle genel hizmet alımı işini ihale yoluyla üstlendiğini, bu dönemde yükümlülüklerini tam ve eksiksiz yerine getirdiğini, işçilerin sigorta primlerini eksiksiz olarak ...'ya ödediğini, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 81. Maddesinin 1. Bendine ek 17.04.2008 tarih 5763 sayılı Kanunun 24. Maddesi uyarınca sigortalıları çalıştıran özel sektör işverenlerinin bu maddenin birinci fıkrasının (a) bendine göre malullük,
yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinden işveren hissesinin beş puanlık kısmına isabet eden tutarın hazinece karşılanacağının öngörüldüğünü, davalının bu ödemeleri davacı şirkete yapmadığını ve 30.03.2012 tarihinde temerrüte düştüğünü, davalının davacı şirkete üstlendiği hizmet alım işinden doğan 01.01.2010-31.12.2010 döneminde ödenmeyen dava konusu edilen alacağın davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte 4.735,09 TL'nin ise ıslah tarihi olan 10.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte toplam 14.735,09 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 3708 Sayılı Yasa ile değişik 56/b maddesi delaletiyle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca üniversiteler harçtan muaftır. Açıklanan kanun hükmü nedeniyle davalı üniversiteden harç alınması olanaksızdır.Buna göre, davalının harçtan muaf tutulması gerekirken bakiye harcın ve davacı tarafından yatırılan harçların da davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2015/39052, K. 2017/5272, 27 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama