KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2015/40259 E., 2018/3695 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mart 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalının hizmet binası inşaatı önünden geçen içme suyu ve kanalizasyon şebeke hattının deplase bedelinin ödenmediğini ve tahsili için yapılan takibe de haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra-inkar tazminatının ödetilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının itirazının kısmen iptali ile, 369.548,86 TL. asıl alacak ve 6.970,80 TL. faizi olmak üzere toplam 376.519,66 TL. üzerinden takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, davalı aleyhine yaptığı icra takibinde; 386.057 TL. asıl alacak ve işlemiş faizi olmak üzere toplam 393.156 TL'nin tahsilini talep etmiştir. Davalı bu davada kendisine vekil ile temsil ettirmiştir. Mahkemece de, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verildiğine göre, reddedilen tutar üzerinden, davalı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13.maddesi gereğince, nisbi vekalet ücretine karar verilmelidir. Mahkemece, davalı lehine hiç vekalet ücretine karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden davalı lehine 1.996,44 TL. nisbi vekalet ücretinin takdiri şeklinde hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2015/40259, K. 2018/3695, 29 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama