Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/41173 K.2018/4672

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı hastanede boyun fıtığı ameliyatı olduğunu, ameliyattan sonra gözünde ve yüzünün bir tarafında ağız kayması, terleyememe gibi şikayetlerin başgösterdiğini, kendisine horner sendromu teşhisi koyulduğunu, ameliyat öncesinde olası riskler konusunda aydınlatılmadığını ve başarısız geçen ameliyat nedeniyle bu sağlık sorununun baş gösterdiğini beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, doktor hatasına dayalı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olup, davacı, davalı tarafından gerçekleştirilen boyun fıtığı ameliyatı sonrasında horner sendromuna yakalandığını, sağlığına kavuşamadığını, uğradığı maddi ve manevi zararların tazminini istemiş, davalı kusur yada ihmal olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, Adli Tıp Kurumundan alınan rapora göre davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki,vekil,vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. O nedenle sağlık memuru ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür.

Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özelliklerinin göz önünde tutulması,onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılması ve en emin yolun seçilmesi gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir.

Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Adli Tıp Kurulundan alınan bilirkişi raporunda bu tip ameliyatlardan sonra horner sendromunun gelişebildiği, ancak bu hastada horner sendromu geliştiğine dair bir bulgu olmadığı, uygulanan tedavi yönteminin doğru olup, doktora atfı kabil bir kusur olmadığı kanaati bildirilmiş ise de raporun bu haliyle davacının itirazlarını karşılamaktan uzak ve yetersiz olduğu, olayın davalı doktorun kusur yada ihmali ile meydana gelip gelmediği, olay sonrası uygulanan tedavilerin yeterli ve yerinde yapılıp yapılmadığı, davacı hastanın horner sendromu geçirip geçirmediği,

hastada oluşan klinik tablonun neden kaynaklandığı ve hastanın aydınlatılıp aydınlatılmadığı konularında, Üniversite Öğretim Üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman, akademik kariyere sahip yeni bir bilirkişi kurulundan, yargıtay, mahkeme ve taraf denetimine elverişli bir rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.