Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/42416 K.2016/3144

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kredi kullandığını, davalıdan kullanmış olduğu kredi nedeniyle, dosya masrafı, ve diğer adlar altında kesintiler yapıldığını, söz konusu kesintilerin haksız olduğunu belirterek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne 3.334,80 TL’nin 1.300,00 TL’si için birleşen dosya dava tarihi olan 26.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ve bakiye 2.034,80 TL’nin davalıdan tahsiline karar vermiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava konusu uyuşmazlık, konut kredisi sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. 492 sayılı kanunun değişik 123/son maddesinde yargı harçlarından istisna olan işlemler açıklanmış olup, dava konusu uyuşmazlığın ödenmesi gereken yargı harçlarının istisna kapsamına girmediği açıktır.

(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 06.11.2010 gün, 2010/12-443 E, 2010/471 K sayılı kararı) 4603 sayılı kanunun 4. Maddesindeki “bu kanun türlü vergi, resim ve harçtan müstesnadır” düzenlemesi açıkça yargı işlemlerini kapsamamaktadır. Bu nedenle “Davacı ve davalının harçtan muaf olduklarından harç alınmasına yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.