Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/42553 K.2018/4752

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan ...

İli, ... ilçesi, K..... mah, pafta 19j3c, ada 738, parsel2, cilt 153, sayfa 15124'deki 4 nolu bağımsız bölümü 29/02/2012 tarihinde satın aldığını, ancak taşınmaza bünyamin polat (yapı sahibi) tarafından yapılan 596,00 m2 lik inşaatın kontrol esnasında ruhsat ve eklerine aykırı olduğunun tespit edilerek belediye tarafından imar kanununun 32.maddesi gereğince yıkılmasına karar verildiğini, yıkılması gereken yerin kendisine satıldığını, taşınmazda oturmadığını, gaziantep 3.noterliği aracılığıyla 14/08/2013 tarihinde davalıya ihtarname çekerek 95.000,000 tl zararının 5 gün içerisinde ödenmesini talep ettiğini,

ancak davalının ödeme yapmayarak temerrüde düştüğünü, taşınmazın yıkılmasına karar verildiğini ve kendisinin kandırıldığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 tl alacağın dava tarihinden itibaren başlamak üzere yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davacının davasının kabulü ile, 110.000,00 tl nin dava tarihi olan 16/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı yasanın 294 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. yargılamanın açık bir şekilde yapılması, tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi esastır. bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, infaz edilebilir şekilde tesis edilmesi ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın, kısa karara uygun olması gerekmektedir. aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi, dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına güven sarsılmış olacaktır.

Duruşmada tefhim edilen ve hükmün esasını teşkil eden hüküm özeti ile gerekçe arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı içtihadı birleştirme kararına aykırıdır. Diğer taraftan 6100 sayılı yasanın 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen yargıtay içtihadı birleştirme kararı'na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı yasanın 298/2. maddesine göre “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece son celse duruşmada verilen kısa kararda "ıslah edilen davanın kabulüne, karar ve tahsilat kesinleştiğinde davacı üzerindeki tapunun iptali ile davalı adına tesciline" yazılmasına rağmen, hükümde karar ve tahsilat kesinleştiğinde davacı üzerindeki tapunun iptali ile davalı adına tesciline ilişkin hüküm kurulmamıştır. bu bir çelişkidir. kısa karar ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması hatalı olup, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.