Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/42582 K.2018/4954

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davacı firmanın süt ürünleri imalatı üzerine faaliyette bulunduğunu; davalılardan İbrahim'den uzun süreden beri süt temin edildiğini, diğer davalı toplanan sütlerin nakli ile şirkete ait depolara konulmasıyla sorumlu eski çalışanları olduğunu, 2008 yılı Temmuz ayında üreticiler tarafından deftere yazılan ile fiilen teslim alınan süt miktarları arasında önemli ölçüde eksiklik bulunduğunun tespit edildiğini, bu eksikliğin sorumluların davalılar olduğunu ileri sürerek, 60.000,00.-TL maddi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan müştereken tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, somut olayın özelliğine ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Davada, 2 adet davalı bulunmakta olup, red sebebi ortak olan ve kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3. maddesi uyarınca tek vekalet ücretine hükmedilmesi doğru bulunmuştur. Ancak.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 13/1. maddesinde “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.” hükmü yer almaktadır.

Anılan hüküm dikkate alınarak, mahkemece, davalılar lehine 6.900,00.-TL tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMUK'un 438/7. maddesi gereğidir.