Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/43268 K.2018/2582

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davacılardan ...'un davalı hastanede 24/04/2012 tarihinde normal doğum ile bir bebeğinin dünyaya geldiğini, ancak doğum sırasında anılan davacının vajinasına yerleştirilen tamponun unutulduğunu ve davacının söz konusu tamponla taburcu edildiğini, kontrollere gitmesine rağmen ve şikayetlerinin olduğunu bildirmesine rağmen söz konusu tamponun varlığının dahi anlaşılmadan evine sağlıklı ve tam diye gönderildiğini, ancak şikayetlerinin her geçen gün artması üzerine başka bir hastaneye başvurduğunu, bunun üzerine yapılan kontrollerde vajinasında tampon olduğunun görüldüğünü,

söz konusu tamponun 05/06/2012 tarihinde vajinasından başka bir doktor tarafından çıkarıldığını, davacının yaklaşık 45 gün boyunca unutulan tamponla yaşadığını, yaşanan bu durumdan her iki davacının da maddi ve manevi olarak zarar gördüklerini ileri sürerek, davacı ... için 50.000,00TL manevi, 100.000,00TL maddi ve ... için de 50.000,00TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı hastanede yapılan doğum sırasında annenin vücudunda ihmal ile tampon unutulduğu ve buna dayalı çeşitli sıkıntılar yaşandığı iddiasına dayalı maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle, vekil konumunda olan doktorların bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmeleri gerekir.

Mahkemece, davalı tarafa kusur atfetmeyen, dosya içerisinde bulunan, Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu'nun 31.03.2014 tarihli raporu ve 15.10.2014 tarihli ek raporu benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamı ve alınan ATK raporları incelendiğinde, davacı annenin vücudundan çıkarıldığı iddia olunan tampon ile ilgili herhangi bir film vs. kaydına rastlanmadığı, inceleme konusu yapılmadığı, bu husus üzerinde durulmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, tamponun çıkarıldığı iddia olunan hastaneden varsa, hasta ile ilgili tüm film, grafi vs tüm hasta evrakının temini ile bu belgelerin de incelenmesi suretiyle, davaya konu olayda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, aralarında dava konusu hususta uzman, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, davacıların iddialarını aydınlatacak şekilde, olayda ihmalin olup olmadığının ve davalı tarafa atfı kabil bir kusur olup olmadığı hususunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, davalı tarafın kusurlu olup olmadığının belirlenmesi,

sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönler göz ardı edilerek, eksik incelemeye dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.