Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2015/5115 K.2016/11053

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya 8.000 TL elden borç verdiğini, kredi kartı ile de 5.000 TL yardımda bulunduğunu toplam 13.000 TL alacaklı olduğunu, şimdiye kadar bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 13.000 TL nin faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 7.000 TL borç aldığının doğru olduğunu, ancak hepsini ödediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının ödünç tüketim sözleşmesini geçerli yazılı bir delille ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, ödünç akdine dayalı alacak istemine ilişkindir. Davacı, davalıya 13.000 TL ödünç verdiğini ileri sürmüş, davalı ise 7.000 TL aldığını ve bunu da iade ettiğini savunmuştur. Davacı 13.000 TL borç verdiğini yasal delillerle ispatlayamamıştır. Ancak davalı 7.000 TL aldığını kabul etmekle artık davacının 7.000 TL borç verdiğini ispat ettiğinin kabulü gerekir.

Davalı savunmasında 7.000 TL'yi ödediğini savunmuş ise de davacı ödenen 7.000 TL'nin başka bir ilişkiden kaynaklandığını savunmakla gerekçeli inkarda bulunmuştur. Bu durumda davalı ödediği 7.000 TL'nin ödünç ilişkisine ait olduğunu yasal delillerle kanıtlayamamıştır. O halde mahkemece 7.000 TL yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.