KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2015/9611 E., 2015/13702 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı belediyenin düzenlediği hizmet alımına ilişkin ihaleyi kazandığını ve bu hususta aralarında sözleşme imzalandığını, edimini sözleşmeye uygun biçimde ifa etmesine rağmen davalının sözleşmeye ve 5510 sayılı yasanın 81/1-1 maddesine aykırı olarak hakedişlerinden %5 oranında kesintiler yaptığını, yapılan kesintilerin tahsili için yaptığı icra takibinede haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek icra takibine vaki itirazın iptalini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 29735,88 TL.na vaki itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı eldeki davada 37.324,69 TL'nın tahsiline yönelik icra takibine vaki itirazın iptalini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 29735,88 TL üzerinden iptaline karar verilmiştir. Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden reddedilen kısım için davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek, reddedilen kısım için davalı yararına vekalet ücretine hükmetmemesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2015/9611, K. 2015/13702, 28 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama