Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/10416 K.2019/130

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 09.01.2014 tarihinde dava konusu 2012 model otomobili ikinci el olarak satın aldığını, satın alınan otomobilin yağ eksiltme sorunu nedeniyle birden fazla kere servise götürülmek zorunda kalındığını, servisçe gerçekleştirilen müdahalelere rağmen de halen bu problemin devam ettiğini, aracın ayıplı olduğunu ileri sürerek; dava konusu otomobilin ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilmesini dilemiştir.

Davalı, ilk derece yargılama makamına sunmuş olduğu yanıt dilekçesi ile dava konusu aracın ayıplı olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, 06/08/2012 tarihli ... nolu fatura ile alınan Volksvagen marka, ... 79.666,00 TL bedelli, .... plakalı, ... Motor nolu, ... Şase nolu aracın davalıya bütün takyidatlardan ari olarak iadesi ile ayıpsız misliyle değiştirilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Otomotiv Servis Ve Ticaret A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece yargılama makamınca, dosya kapsamında alınan bilirkişi kök ve ek raporu ile ileri sürülen mütalaa ve tespitler ışığında dava konusu aracın gizli ayıplı mal olduğu, dolayısıyla davacının seçimlik hakkını kullanabileceği kanaati gerekçesiyle davanın kabulü cihetine gidilmiş ise de; dosyanın incelenmesinde, ilk derece yargılama makamınca hükme esas alınan ve bilirkişi tarafından araç ve dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde oluşturulan kök raporda, dava konusu aracın ikinci el olarak davacı tüketici tarafından satın alındığı,

09.01.2014 tarihinden sonra üç defa yağ eksiltme şikayeti ile servise giriş yaptığı ve servisçe her defasında otomobile 1 lt yağ eklendiği, aracın kompresyon kaçak testinde kaçağa rastlanmadığı, bu otomobile ait davalı firma tarafından sunulan raporda 1000 km için 1 lt yağ tüketiminin olabileceğine ilişkin bilgiye itibar edilemeyeceği, dava konusu araç satın alındıktan sonra ortalama olarak her 3000 km'de 1 lt yağ tükettiği, bu haliyle aracın gizli ayıplı olduğu görüşü ileri sürülmüş, itiraz üzerine alınan ek raporunda ise, kök raporda ifade edilen sebepler tekrar edilmek suretiyle aynı görüş arkasında durulmuştur.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir.

Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir.

Bu bağlamda mahkemece hükme esas alınan raporlarında bilirkişi; dava konusu araçta yapılan kompresyon kaçağı testinin sonucunda bir kaçak bulunmadığı ve araca her 3000 km için 1 lt yağ eklemesi yapılmış olduğu tespitlerinde bulunmuş, bu durumun bir gizli ayıba işaret ettiği sonucuna varmış ise de, 3000 km de 1 lt yağ tüketiminin normal bir yağ tüketimi sonucu olduğu itirazı ile davalı yanın kullanıma dayalı yağ tüketimi değerlerinde gerçekleşecek artışa dair itirazlarını karşılar mahiyette bir tespit ve gerekçe ileri sürmemiş ve bu haliyle itirazlar karşılanamamıştır.

O halde, mahkemece, bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, konularında uzmanların bulunduğu, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, tüm dosya kapsamı değerlendirilmek suretiyle, teknik verileri gösterir, bu verileri yorumlar mahiyette ve bu yorumların nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli, taraf itirazlarını karşılar nitelikte rapor alınarak sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek yetersiz bilirkişi raporuna dayalı ve bu nedenle eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.