Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/10646 K.2018/3799

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliği nedeni ile reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketle aylık sabit ücret karşılığı imzalanan araç kiralama sözleşmesi gereğince davalı şirkete ait inşaat şantiyesi alanına kendisine ait araç ile mesai saatleri içerisinde malzeme ve personel taşıma işini üstlendiğini, mesai saatleri dışında da şirket yetkilisinin talimatı ile çalışması olduğunu ve sözleşmede fazla çalışma ücreti ödeneceğinin kararlaştırılmış olmasına rağmen ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100,00 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile imzalanan araç kiralama sözleşmesi gereğince kararlaştırılan ücretin davacıya ödendiğini beyan eden savunma yaparak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Sulh Hukuk Mahkemeleri’ne görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ile imzalanan araç kira sözleşmesi gereğince kendisine ait araç ile davalı şirkette mesai saatleri dışında da çalışmasına rağmen fazla çalışma ücretinin ödenmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, araç kiralama sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığın çözümünde H.M.K.’nun 4.maddesi gereğince Sulh Hukuk Mahkemeleri’nin görevli olduğu gerekçesiyle ... Sulh Hukuk Mahkemeleri’ne görevsizlik kararı verilmiştir.

Taraflar arasındaki araç kiralama sözleşmesine göre davacının aracın işleteni olduğu, aracın sürücü ve diğer masraflarının işletene, akaryakıt masrafının ise davalıya ait olduğunun kararlaştırıldığı, davacının fazla çalıştırılma bedelini talep ettiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, taraflar arasındaki sözleşmenin niteliğine göre uyuşmazlığın çözümünde Asliye Hukuk Mahkemesi görevli olup, mahkemece işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.