Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/11531 K.2018/10614

... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ..., 2-Toplu Konut İdaresi Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4. Tüketici Mahkemesinden verilen 24/10/2014 tarih ve 2011/22-2014/2092 sayılı hükmün Dairemizin 24/02/2016 tarih ve 2015/10315-2016/5713 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı Toki avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 1989 yılında Bulgaristan’dan zorunlu göçe tabi tutularak Türkiye’ye geldiğini, Devlet Bakanlığı'nca hazırlanan göçmen evleri projesi kapsamında borçlandırılarak konut satın aldığını, bu bağlamda 64.297.835 TL (eski para) ödediğini, ancak konut tahsisinin gerçekleşmediğini ileri sürerek, yapılan ödemenin güncelleştirilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL’nin yasal faizi ile davalılardan tahsilini istemiş, ıslah ile talebini 13.531,00 TL.ye yükseltmiştir.

Davalılar, zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının haksız ve mükerrer olarak hak sahibi olduğu konutu 8 yıl kullandığını, yönerge ve iskan kanunu gereğince alacak talebinde bulanamayacağını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalıların zamanaşımı itirazlarının reddi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün, davalılar tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24/02/2016 tarih ve 2015/10315 Esas, 2016/5713 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, bu kez davalı Toplu Konut İdaresi karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı Devlet Bakanlığı koordinatörlüğünde yapılan göçmen konutlarından daire satın aldığını, ancak daha sonra yapılan tahsisin iptal edildiğini ileri sürerek ... olduğu peşinat ve taksitlerinin iadesi istemiştir.

Dosyanın incelenmesinde davacı tarafa konutun 24.12.1992 tarihinde teslim edildiği ancak 2510 sayılı İskan Kanunu ve Yönergenin 2/F,D maddesi gereğince konut tahsisinin komisyon kararıyla iptal edildiği, idarenin iptal kararına karşı davacı tarafından idare mahkemesinde dava açıldığı idare mahkemesinde 25.04.2000 tarihinde davanın esastan red edildiği Danıştayca temyiz isteminin reddine karar verildiği ve böylece idare mahkemesi kararın 06.03.2002 tarihinde kesinleştiği konutun 01.05.2007 tarihinde tahliye edilinceye kadar davacı tarafça kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Yönergenin (Devlet Bakanlığı Organizatörlüğünde Yaptırılan Konutların Dağıtımına ilişkin Dair Prensipler) Genel Esaslar Başlıklı 2/F maddesinde "bu yönergede belirtilen hususlara mugayir müracaatlarda tahsis kesinleşse bile iptal olunur.

Kişi müktesap hak iddiasında bulunamaz, doğacak ayni ve nakdi zararların telafisini talep edemez." ve yine 5543 Sayılı İskan Kanunun geçici 1. maddesinde "Mahkeme kararı ile taşınmaz malların geri alınması halinde, evvelce ödenen taksitler veya yapılan zaruri ve faydalı giderlerle, taşınmaz maldan elde edilen intifaın bedelleri karşılıklı olarak hesap edilir, değerlerdeki fazlalıklar taraflarca iade edilir.

Bu işlemlerden doğan bakiye alacaklar, Toplu Konut İdaresi Başkanlığınca genel hükümlere göre takip ve tahsil olunur." şeklinde düzenlemeler yer almaktadır. Mahkemece, bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınmak suretiyle davanın kabulüne verilmiş ise de; az yukarıda belirtilen yönerge ve 5543 Sayılı İskan Kanunu çerçevesinde değerlendirme ve inceleme yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, Dairemizin 24/02/2016 tarih ve 2015/10315 Esas, 2016/5713 Karar Karar sayılı ilamı ile kararın onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmış olduğundan, davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemize ait 2015/10315 Esas, 2016/5713 Karar sayılı ilamın kaldırılmasına, hükmün yukarda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.