Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/12915 K.2019/6581

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında 23/12/2011 tarihli 2012-2013 yılları malzemesiz temizlik hizmeti alım sözleşmesi imzalandığını, sözleşme kapsamında çalıştırılan işçilerden sekizinin engelli olduğunu, bu kişilerin primlerinde ... tarafından indirim sağlandığını, fakat davalı idarenin engelli personel için sağlanan teşvik primleri tutarını hakedişlerinden kestiğini ileri sürerek davalı tarafından hak edişlerden kesilerek ödenmeyen toplam 20.357,43 TL'nin hakediş tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın taraf ehliyeti yokluğu nedeniyle verilen13/06/2014 tarih, 2014/1186 esas 2014/601 karar sayılı önceki kararı dairemizin 13/11/2014 tarih 2014/39621 esas 2014/35754 karar sayılı kararıyla bozulmuş, mahkemece bozmayı uyularak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın bozmaya uygun olmasına delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Karar ve ilam harçları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde yargılama giderleri arasında gösterilmiş olup, kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (m.326).

2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunun 13/j hükmüne göre genel bütçeye dahil idareler bu Kanunun 1. ve 3. tarifelerindeki harçlardan muaftır.

Davanın kabulü halinde başvuru ve dava değeri üzerinden hesaplanan nisbi karar ve ilam harcının HMK m.323 hüküm gereği davalıya yükletilmesi gerekir. Ne var ki, somut olayda davalı taraf genel bütçeye dahil T.C. Sağlık Bakanlığı olup harçtan muaftır.

Şu halde, Mahkemece davacının başlangıçta yatırdığı 25,20 TL başvuru, 347,70 TL peşin nisbi karar ve ilam harcının kendisine iadesine davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, alınan harcın iadesine karar verilmemekle birlikte "(2-)Alınması gerekli 1.390,61 TL harcın peşin olarak alınan 347,70 TL harç ile 25,20 TL başvuru harcının mahsup edildiğinde bakiye 1.017,71 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,

(3-)Davacı tarafından yapılan 2.080,60 TL yargılama gideri ile 25,20 TL başvuru harcı 347,70 TL peşin harç olmak üzere toplam 2.453,50 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ancak bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın "Alınması gerekli 1.390,61 TL harcın peşin olarak alınan 347,70 TL harç ile 25,20 TL başvuru harcının mahsup edildiğinde bakiye 1.017,71 TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına" şeklindeki 2.bendinin, "davalı, harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, başlangıçta alınan 25,20 TL başvuru, 347,70 TL peşin harç olmak üzere toplam 372,90 TL harcın davacıya iadesine" şeklinde.

"Davacı tarafından yapılan 2.080,60 TL yargılama gideri ile 25,20 TL başvuru harcı 347,70 TL peşin harç olmak üzere toplam 2.453,50 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklindeki 3. bendinin " davacı tarafından yapılan 2.080,60 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde düzeltilerek onanması HUMK.'nun 438/7.maddesi gereğidir.