KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2016/1312 E., 2016/6953 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacılar, çocuklarını kekemelik nedeniyle davalı hastaneye götürdüklerini, MR çekimi sırasında verilen ilaç sonrasında çocuğun uyanmadığı gerekçesiyle çocuklarının yoğun bakıma kaldırıldığını, bu durumdan maddi ve manevi yönden zarar gördüklerini ileri sürerek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır. Davalı davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar eldeki davada, çocuklarının davalı hastanede yapılan tetkik ve tedavi sırasında uyanamayıp yoğun bakıma alınmasından dolayı zarar gördüklerini belirterek tazminat isteminde bulunmuşlardır. Dava 4077 sayılı yasanın yürürlükte bulunduğu 22.11.2012 tarihinde açılmış olup, doktor-hasta ilişkisinin vekâlet akdi niteliğinde olduğu dairemizin öteden beri sapma göstermeyen içtihatları ile istikrar kazanmıştır.
Vekalet akdi ise 28.5.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı yasa kapsamına alınmıştır. 6502 sayılı yasanın geçici 1.maddesi "Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalar açıldıkları mahkemelerde görülmeye devam eder" hükmünü içermektedir.
Vekâlet akdi niteliğinde bulunan uyuşmazlık konusu olaya ilişkin dava 6502 sayılı yasanın yürürlüge girmesinden önce açıldığından ve dava tarihine göre Asliye Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan mahkemece işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2016/1312, K. 2016/6953, 8 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama