Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/1369 K.2018/8009

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Eczanesinin işletmecisi ve sahibi olduğunu, davalı kurumca tarafına haksız ve hukuki dayanaktan yoksun bir şekilde ana para, faiz ve cezai şart olmak üzere toplam 79.531,44-TL para cezası ve 1 yıl sözleşme yapmama müeyyidesi uygulandığını, yapılan cezai işlemin haksız ve yersiz olduğunu, tutanak ve belgelerin tarafına tebliğ edilmediğini, itiraz dilekçelerine cevap verilmediğini ileri sürerek, 1 yıl sözleşme feshi müeyyidesinin kaldırılmasını ve para ödenmesi şeklindeki müeyyidenin iptali ile borçlu bulunmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı eczacı ...'e davalı kurum tarafından 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.3 maddesi gereğince 17.04.2012 tarihli inceleme raporuna istinaden kesilen reçete bedeli ve cezai şarttan 57.617,05-TL'sinden davacının davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine, sair taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı, 5502 Sayılı Sosyal Güvenlik Kanunun M.36'da yapılan düzenleme uyarınca 07/07/1964 tarihli ve 492 Sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan ve her türlü dava ve icra işlemlerinde teminat yatırma mükellefiyetinden muaftır. Bu itibarla aleyhine harca hükmedilmesi olanaksızdır. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek davalı kurum aleyhine harca hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7. maddesi gereğidir.