Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/13870 K.2019/8496

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların, kendisine ait işyerine izinsiz girdiğini,eşyalarını sökerek dışarı çkardığını ve bu eşyalara zarar verdiğini ileri sürerek 1.500,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, eşyalara zarar vermediklerini, bunun düzenlenen tutanakla da sabit olduğunu savunarak; davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, eşyaların söküm anında değil davacının hakimiyet alanına geçtikten sonra zarar gördüğü gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece, davanın esastan reddine karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, maktu harç alınması gerekirken, nispi harca hükmedilip başlangıçta yatan peşin harç mahsup edilerek bakiye harcın davacıdan alınarak Hazineye irad kaydedilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.