Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/14138 K.2018/5355

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... hattı üzerinde bulunan 136+370 km'de bulunan hemzemin geçitte meydana gelebilecek kazaların önlenmesi ile can ve mal güvenliğinin sağlanması, karayolu araçlarının hemzemin geçitlerden geçiş konforunun arttırılması amacıyla bekçili bariyerli hemzemin geçitte 2013 yılı Şubat ayı bekçilik hizmetlerinin sorumlu davalı kurum tarafından yerine getirilmediğini, bu hizmetin kurum tarafından karşılandığını, hemzemin geçidin bekçilik hizmetleri için harcanan KDV dahil toplam 5.394,96 TL alacağın davalı kurumdan talep edildiğini ancak ödenmediğini tüm bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalması kaydıyla 5.394,96 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile bilirkişi raporunda hesaplanan ve faturaya konu olan 5.394,96 TL alacağın temerrüt tarihi olan 16.05.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı Karayolları Genel Müdürlüğü’nün, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun’un 12. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olmasına göre yasal düzenlemeye aykırı olarak davacı tarafından iş bu dava için yapılan 25,20 TL başvurma harcının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.