Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/15786 K.2017/10226

... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ..., 2-... ... Turizm Ve Liman Hizm. A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19/02/2015 gün ve 2012/595-2015/117 sayılı hükmün Dairemizin 25/02/2016 tarih ve 2015/29273-2016/5820 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... ... Turz. Ve Liman Hizm. A.Ş. avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı ... ile diğer davalı ... ... Turizm A.Ş. arasında 29/9/1989 tarihinde imzalanan kira yapım ve işletme sözleşmesi kapsamında ...’da ... tatil köyü adında bir tesis oluşturulduğunu, bu kapsamda 13/3/1992 de davalı şirket ile 01/01/2038 e kadar devam edecek olan devre tatil sözleşmesi imzaladığını, ilk yıl tesisten yararlandığını, ancak daha sonra şirketin iflası ile yararlanmasının mümkün olmadığını, yıllarca sorunun çözülmesini beklemiş ise de netice alamadığını ileri sürerek, sözleşme kapsamında ödediği 30.000 ... Markı’nın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, süresinde zamanaşımı definde bulunmuş esastan da davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmenin imkansız hale geldiğinin 1992 yılında öğrenilmesine karşın on yıllık zamanaşımı süresi içerisinde dava hakkının kullanılmaması nedeni ile davanın zamanaşımından reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiş; dairemizce uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesinin görev alanına girmesi nedeni ile görev yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiş; bu kez davalı şirket tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair Karar düzeltme taleplerinin reddi gerekir.

2-Davacı, davalılar arasında imzalanan sözleşme kapsamında oluşturulan tatil köyünden yararlanabilmek için 13/3/1992 yılında devre tatil sözleşmesi imzalamıştır. Uyuşmalığın temeli bu devre tatil sözleşmesinden kaynaklanmakta olup çözümünün de Tüketici mahkemesinin görev alanına girdiği sabittir. Mahkemece, 02/05/2013 tarihli ara karar ile davaya tüketici mahkemesi sıfatı ile bakılmasına da hali hazırda karar verilmiştir. Hal böyle olunca davacının esasa ilişkin temyiz nedenlerinin incelenmesi icap ederken kararın zuhulen görev yönünden bozulduğu bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmış olup davalı şirketin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin bozma kararının kaldırılmasına ve davacının temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmesi gerekmiştir.

Mahkemece, sözleşmenin imkansız hale geldiğinin 1992 yılında öğrenilmesine karşın on yıllık zamanaşımı süresi içerisinde dava hakkının kullanılmaması nedeni ile davanın zamanaşımından reddine karar verilmiştir. Her ne kadar, sözleşme 1992 yılında imzalanmış ise de tahsis anlaşması başlıklı sözleşmenin 17. maddesinde “iş bu anlaşma başka hiç bir şekilde sona ermedikçe 01/01/2038 tarihinde son bulur” hükmünü ihtiva etmektedir.

Tarafların sözleşmeyi başka şekilde sonlandırmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda taraflar arasında devam etmekte olan bir sözleşme bulunmakta olup, sözleşme ilişkisinin devamı sırasında zamanaşımı süresinin işlemeyeceğinin kabulü gerekmektedir. Mahkemece bu hususlar dikkate alınarak işin esasına girilmesi gerekirken, davanın zamanaşımı yönünden reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Dairemizce kararın bu nedenle bozulması gerekirken, zuhulen görev yönünden bozulduğu bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmış olup davalı şirketin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin bozma kararının kaldırılmasına, davacının temyiz itirazlarının incelenmesi ile hükmün yukarıdaki gerekçelerle davacı lehine bozulmasına karar verilmiştir.