Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/17236 K.2019/269

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ofisinin sahibi olduğunu,..., ... ile davalı arasında ... nolu adresindeki 423 ada 4 pafta 34 parsel nolu gayrimenkulün alım satımına ilişkin bir sözleşme düzenlendiğini, sözleşmede gayrimenkulün fiyatı 110.000,00 TL olarak belirlendiğini, sözleşmenin 4. maddesinde "satıcıdan %3 ve alıcıdan %3 olmak üzere işbu akdin imzalanmasından sonra emlak komisyoncusuna, tapuda ferağ anında komisyon ücreti olarak ödemeyi taraflar kabul taahhüt eder" denildiğini, davalı tarafın sözleşme gereğince üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediğini ve alım satım ilişkisinden vazgeçtiği gibi bu durumu kendilerine bildirmediğini,

aynı sözleşmenin 5.maddesinde "işbu aktin imzalanmasından sonra gayrimenkulü satıcı satmaktan vazgeçerse veya alıcı almaktan vazgeçerse cayan taraf hem kendi ödeyeceği ve hemde diğer tarafın ödeyeceği komisyon ücretinin tamamını emlak komisyoncusuna ödemeyi kabul ve taahhüt eder" denildiğini,

davalının sözleşmeden vazgeçmesi nedeniyle toplam %6’lık komisyon ücretini ödemesi gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile taraflarla imzalamış olduğu sözleşmeye istinaden 6.600,00 TL alacağın sözleşmenin düzenlenmesinden itibaren hesaplanacak aylık % 29,00 faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile 6.600,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, taraflar arasında imzalanan tellallık hizmetine ilişkin komisyon ücretine ilişkindir.

Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup, resen gözetilir. Görev konusunda kazanılmış hak olmaz. 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3.maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 sayılı yasanın 73. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Bir hukuki işlemin sadece 6502 Sayılı yasada düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığı tüketici mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir.

Somut olayda; davacı simsar olup bu hukuki işlem içerisinde davalı tüketici konumundadır. Bu nedenle taraflar arasındaki hukuki ilişkinin tüketici işlemi olduğunun kabulü gerekir. Bu noktada dikkate alınması gereken tarih dava tarihi olup, dava tarihi itibari ile uyuşmazlığa konu hususun 6502 sayılı Tüketici Kanununda açıkça yer alması karşısında davaya bakmaya Tüketici Mahkemesinin görevli olduğunun kabulü gerekirken davaya Genel Mahkeme sıfatı ile bakılması usul ve yasaya aykırıdır. O halde mahkemece, o yerde müstakil tüketici mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, müstakil tüketici mahkemesi yoksa Tüketici Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.