Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/17455 K.2019/6315

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idareinin 17.09.2006 tarihinde gerçekleştirmiş olduğu "Yıllara Sari Radyoterapi Hizmet Alımı" ihalesine iştirak ederek, ihale konusu alımı işini kazandıklarını ve idare ile 23/11/2006 tarih ve 2006/90590 sayılı Radyoterapi Hizmeti Alımı Sözleşmesini imzaladıklarını, sürenin sona ermesi ile davalı idareden iş bitirme belgesi alarak ihale konusu işi bitirdiklerini ancak 07.01.2011 tarihli iş bitirme belgesinde açıkça görüleceği üzere ilk sözleşme bedeli 4.475.350,00 TL olduğu halde gerçekleştirilen iş tutarının 1.873.412,40 TL olduğunu,

taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 30.maddesinin 4.paragrafının "sözleşme bedelinin %80'inden daha düşük bedelle tamamlanacağının anlaşılması halinde yüklenici işi bitirmek zorundadır.

Bu durumda yükleniciye yapmış olduğu gerçek giderleri ve yüklenici karına karşılık olarak sözleşme bedelinin %80'i ile sözleşme fiyatları ile yaptığı işin tutarı arasındaki bedelfarkının %5'i kabul tarihindeki fiyatlar üzerinden ödenir." şeklinde olduğunu, bu durumda sözleşmede öngörüldüğü şekilde 4.475.350,00 TL olan sözleşme bedelinin %80’lik kısmın 3.580.280,00 TL olup sözleşme bedelinin %80’i ile şirketin yaptığı iş tutarı arasındaki farkın 3.580.280-1.873.412,40=1.706.867,60 TL’lik farkın %5’lik kısmı olan 85.343,40 TL’nin ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile sözleşmede belirtilen koşullar gerçekleşmiş olması nedeniyle 85.343,38.-TL'nin yasal faizi ile birlikte (faizin başlangıç tarihi belirtilmediğinden dava tarihinden itibaren) davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı kurum 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca her türlü harçtan muaftır. Hal böyle iken, hükmün 3. bendinde “Alınması gereken 5.829,7.-TL harçtan peşin alınan 1.457,5-TL düşüldükten sonra bakiye 4.372,2-TL'nin davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,” şeklinde davalının harçla sorumlu tutulmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün harçlarla ilgili 3.bendinin “Davalı harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, başlangıçta davacıdan peşin alınan 1.457,50 TL harcın istek halinde davacıya iadesine ” cümlesinin yazılması suretiyle, hükmün yargılama giderleriyle ilgili mükerrer 3.bendinin ise "Davacı tarafından yapılan 39,00 TL yargılama masrafı, 25,20 TL başvurma harcı olmak üzere toplam 64,20 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, sarf edilmeyen gider avansının karar kesinleştikten sonra taraflara iadesine" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.