Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/19326 K.2018/2807

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, yüklenici olan davalılardan 8.3.2013 tarihinde imzalanan sözleşme ile satın aldığı dairenin iki ay içerisinde eksiksiz bir şekilde teslim edileceği kararlaştırılmasına rağmen daire geç teslim edildiği gibi sözleşmede kararlaştırılan bir kısım eksik işler bulunduğunu, ayrıca çevre düzenlemesinin de tam olarak yapılmadığını, bu eksikliklerin dairede değer kaybı meydana getirdiğini, eksikliklerin giderilmesi için davalılara başvuru yapılmış olmasına rağmen ilave ücret talep edildiğini,

dairede ve ortak alandaki eksik işlerin tespiti amacıyla delil tespiti yaptırıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla dairedeki eksik işler nedeniyle 9.007,27 TL’nın, ortak alandaki eksik işler nedeniyle 4.168,06 TL’nın, taşınmazda oluşan değer kaybı nedeni ile 500,00 TL ile delil tespiti dosyasında yapılan 400,00 TL masrafın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddede belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir.

Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar.

Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için, yasanın amacı içinde mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlık, davacı tüketici ile yüklenici olan davalılar arasında imzalanan konut satışından kaynaklanmakta olup, taraflar arasındaki ilişkinin dava tarihi olan 14.12.2013 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. 4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunu uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa Tüketici Mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Bu durumda, mahkemece, ayrı bir Tüketici Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılmasına karar verilmesi gerekirken, Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapılarak işin esası hakkında karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.