Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/22739 K.2019/9376

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların yaptığı “...” adlı projeden ... Sitesi C 2-1 Blok D:48 numaralı bağımsız bölümü 01.05.2008 tarihli sözleşme ile satın aldığını, konutun 16.12.2008 tarihinde teslim edildiğini, gerek teslim sırasında gerekse teslimden sonra kendi konutu ve ortak yerler ile ilgili ayıpların davalılara gerek kendisi gerekse de diğer kat malikleri tarafından bildirildiğini, ayrıca proje kapsamında müşterilere vaat edilen taahhütlerin yerine getirilmediğini,

eksik ve ayıplı işler bulunduğunu ileri sürerek ağır kusur ve hile ile gizlenen ve taşınmazda değer kaybına sebep olan ayıp ve eksiklikler nedeniyle fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 500,00-TL ile manevi tazminat olarak 1.000,00-TL' nın davalılardan tahsiline karar verilmesini dilemiş. 06.05.2011 havale tarihli ıslah dilekçesiyle ayıba ilişkin talebini 41.964,00-TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir.

Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece kararın gerekçe ve hüküm kısmında davacının gizli ayıplar yönünden bağımsız bölümünde meydana gelen değer kaybı olarak bilirkişi raporu ile belirlenmiş olan 16.243,00 TL’ye, davacının eksik işlere yönelik talebi hususunda alınan raporlar dikkate alınarak reddine hükmedildiği kabul edilirken, hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde gizli ayıplar yönünden değer kaybının 18.154,00-TL olduğunun ve yine eksik işler için değer kaybının ise 16.243,00-TL olduğunun belirtildiği görüldüğünden gizli ayıp ve eksik iş olarak nispi metodla belirlenmiş miktarlardan hangisinin hükme esas alındığı anlaşılamamaktadır.

Hükme esas alındığı belirtilen bilirkişi raporu ile hüküm ve gerekçe arasında çelişki oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi gereğince hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacı ve davalıların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.