Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/23291 K.2019/12636

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 17/04/2010 tarihinde davalı doktor ...'in doktorluğunu yaptığı, diğer davalı şirkete ait Şar Hospital Hastanesi'nde sezaryen ile doğum yaptığını, doktorun sürekli hastası olup sezaryen ameliyatının da bizzat davalı doktor tarafından gerçekleştirildiğini, doğumdan sonra hastanede kaldığı iki gün boyunca aşırı mide bulantısı, kusma, karında aşırı ağrı, şişlik ve baş dönmesi, yüksek ateş şikayetleri olmasına rağmen davalı doktor tarafından hiçbir sorun olmadığı bu şikayetlerin ameliyatın normal bir sonucu olduğunu söylenerek taburcu edildiğini, taburcu edilmesinden sonra aynı şikayetlerin artarak devam etmesi üzerine,

kısa aralıklarla iki defa davalı doktorun nezaretinde hastaneye yatırılarak tedavi olduğunu, ancak yapılan muayene, tetkik ve tedaviler sonucunda rahatsızlığı ile ilgili somut hiçbir bilgi verilmediğini ve şikayetlerinin giderilemediğini, bunun üzerine Rize 82. Yıl Devlet Hastanesi'nde çekilen ultrasonda karın bölgesinde yabancı bir cisim olabileceğinin söylenmesi üzerine,

Rize Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne gittiğini ve 23/06/2010 tarihinde yapılan ameliyatta karın bölgesinde sezaryen ameliyatı sırasında kullanılan ve içeride unutulmuş olan sargı bezinin çıkartıldığını, yaklaşık iki ay boyunca karnında kalan sargı bezinin burada enfekte olduğunu ve ince bağırsağa yapıştığı için ince bağırsağının bir kısmının alındığını, davalı ...'in sezaryen ameliyatını yapan doktor olarak karnında gazlı bez unutulmasında ağır kusurlu olduğunu, hastanenin de doktorun işvereni durumunda olduğundan sorumlu olduğunu, yaşadığı olaylar nedeniyle acı ve üzüntü çektiğini,

bu acının maddi bir zarar gibi parayla ölçülebilmesinin mümkün olmadığını, bu acı ve üzüntüyü kısmen de olsa telafi etmek amacıyla 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davacının manevi tazminat istemli davasının kısmen kabulüne karar verilerek tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmiş ise de; davacının 17/04/2010 tarihinde gerçekleşen sezaryen ameliyatı sırasında içeride unutulan gazlı bez sebebiyle eldeki davayı açtığı anlaşılmış olup, haksız fiil tarihinin ameliyatın yapıldığı tarih olan 17/04/2010 tarihi olduğu kabul edilerek, faiz başlangıcı yönünden bu tarihin esas alınması gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK’nun 438/7. maddesi gereğidir.