Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/23460 K.2019/3603

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, emlak komisyonculuğu işi ile iştigal ettiğini, davalı ile 20/08/2013 tarihinde yapılan mukavele ile mülkiyeti davalıya ait taşınmazın alıcısına satışı hususunda sözleşme imzalandığını, sözleşme gereğince alıcının bulunduğunu, sözleşmenin yapıldığını, sözleşmenin 3. maddesine göre satış bedelinin %3'ü oranında komisyonun emlak komisyoncusuna ödenmesinin kararlaştırıldığını, satışın 04/09/2013 tarihinde gerçekleşmesine rağmen davalının ödemesi gereken 47.400TL emlak komisyonculuğu ücretini ödemediğini, bunun üzerine başlatılan icra takibine de haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalının %20 oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine, şartlar oluşmadığından davalı vekilinin tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, icra takibine konu 20.08.2013 tarihli "Satış sözleşmesi" başlıklı sözleşmeye göre, davalı taraftan komisyonculuk ücreti alacağı olduğunu iddia etmiş; davalı, davacıdan böyle bir hizmet almadığını, davacının sözleşmeyi şahit olarak imzaladığını, davanın reddi gerektiğini savunmuş; mahkeme ise, davacı tarafın icra takip dayanağının satış sözleşmesi olduğu, bu sözleşmede davacının şahit olarak isminin geçtiği ve davacı tarafından şahit sıfatıyla belgenin imzalandığı, bu belgenin satış sözleşmesi mahiyetinde olup komisyon sözleşmesi niteliğinde olmadığı, zira belgenin üstüne kaşe basıldığı,

alt kısmında da şahit olarak imza atıldığı görülmekle sözleşmenin komisyon sözleşmesi olarak düzenlenmediği değerlendirilmek suretiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa davaya konu, 20.08.2013 tarihli "Satış sözleşmesi" başlıklı sözleşme incelendiğinde, davacının şahit olarak imzası bulunmakta ise de, beraberinde komisyoncu kaşesinin vurulduğu ve üzerinde yine davacının imzasının olduğu, sözleşmenin 3. maddesinde komisyoncunun alacağının düzenlendiği görülmekle, komisyonculuk sözleşmesinin unsurlarını içerdiği, sözleşmenin bu şekilde geçerli olduğu değerlendirilmiştir.

O halde, mahkemece, 20.08.2013 tarihli "Satış sözleşmesi" başlıklı sözleşmenin komisyon sözleşmesi niteliğinde olduğu değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.