Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/23461 K.2018/6309

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı hastane, davalı kurum ile arasında Özel Sağlık Kuruluşundan Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi imzalandığını, davalı kurumun davacı hastaneye 23/06/2014 tarih 23728181-02/9.235.811 sayılı yazısı ile hastanede ücretli olarak sünnet işlemi yapılan 19 hasta için yapılan sünnet işlemlerinin kurumca finansmanı sağlandığı halde bu işlemlerin kuruma fatura edilmediği gerekçesi ile 190.000,00 TL yine hastanede Dr.... tarafından ameliyatları yapılan birçok hastanın ameliyat günü olan Çarşamba Cumartesi günleri yapılmadığı,

ameliyat defteri ile barkodların birbirini tutmadığı gerekçesi ile 583.295,10 TL olmak üzere toplamda 773.295,10 TL cezai şart uygulandığını, buna itiraz edildiğini, itirazın bir çoğunun kabul edildiğini ancak aynı gerekçeye dayandığı halde bazı hastalara ilişkin birçok cezai şart işlemlerinin iptal edilmediğini, hastaneye uygulanan cezai şart ve ödeme iadesi işlemlerinin iptaline, kesinti işleminin uygulanması halinde haksız uygulanan 285.923,39 TL kesinti bedelinin kesintinin uygulandığı tarihten itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davalı kurum tarafından davacı hastaneye uygulanan cezai şart ve ödeme iadesi işlemlerinin, ... isimli hastanın tedavisi nedeniyle uygulanan 2.188,09 TL tutarındaki cezai işlem haricinde iptaline ve iptal edilen kesinti bedellerinden yapılan kesintilerin kesinti tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüd faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacının temyizi yönünden. 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı karan uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Davacı tarafından temyizi istenen ve mahkemece reddedilen miktar 2.188,09 TL olup, karar tarihi (08/06//2016) itibariyle 2.190,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle davacı açısından kesin olan karara ilişkin davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalının temyizi yönünden; dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3-492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca davalı ... Başkanlığının harçtan muaf tutulması gerekirken harçtan sorumlu tutulması ve dava öncesinde temerrüd söz konusu olmadığından kesinti tarihinden itibaren ticari temerrüd faizine hükmedilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.