Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/23630 K.2019/746

1-..., 2-... vekilleri avukat ... ile 1-..., 2-..., 3-... Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4. Tüketici Mahkemesinden verilen 17/03/2016 tarih ve 2014/331-2016/311 sayılı hükmün davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacılardan ...'in oğlu, davacı ...'in kardeşi müteveffa ...'in 25/06/2006 tarihinde arkadaşlarıyla birlikte davalı şirkete ait otelde havuz kenarına gittiklerini ve murislerinin havuzdan baygın şekilde çıkarıldığını, güvenlik görevlisi ve can kurtaran bulunmadığını, davalıların basiretli iş adamı gibi yönetmeliğe ve kanunlara riayet etmeden otel ve havuz işlettiklerini, bu nedenlerle cenaze defi ve dini tören masrafları için 500,00 TL maddi, davacı ... için 1.000,00 TL, diğer davacı için 1.000,00 TL olmak üzere 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, davacı ... için 15.000,00 TL,

kardeşi ... için de 5.000,00 TL manevi tazminatın fazlaya dair talep hakları saklı kalmak üzere olay tarihinden itibaren faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için toplam 9.394,35 TL tazminatın, 1.000,00 TL'si için 25/06/2006 tarihinden itibaren, geri kalan kısım için ıslah tarihi olan 05/06/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine; davacı ...'in maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kabulü ile, 5.000,00 TL manevi tazminatın 25/06/2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

Söz konusu uyuşmazlığın yargılaması ilk derece mahkemesinde devam ederken, davalılar vekilinin istifa dilekçesi 26/01/2016 tarihinde mahkemece havale edilmiş, ancak karar duruşmasından önce davalılara tebliğ çıkartılan istifa dilekçesini ihtiva eden tebligatın, muhatabın “taşınmış/adres boş” olduğu gerekçesiyle merciine iade edilmiş olduğu; bu nedenle davalılar vekiline ise gerekçeli kararın 29/06/2016 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Ancak, davalılar vekili söz konusu gerekçeli karar tebligatını 12/07/2016 tarihinde mahkemeye vekillikten istifa ettiği gerekçesiyle iade etmiştir. Bunun üzerine, mahkemece, davalılar vekiline gerekçeli karar evrakı davalılara istifa dilekçesi tebliğ edilemediğinden görevinin devam ettiği gerekçesiyle tekrar tebliğe çıkarılmış ve 22/08/2016 tarihinde davalılar vekiline ikinci kez tebliğ edilmiştir. Bundan sonra davalılar vekili 06/09/2016 tarihinde kararı temyiz etmiştir.

Avukatlık Kanunu 41'inci maddesinde. "Belli bir işi takipten veya savunmadan isteği ile çekilen avukatın o işe ait vekalet görevi, durumu müvekkile tebliğinden itibaren 15 gün süre ile devam eder" hükmü ve HMK'nun 82/1'inci maddesinde "istifa eden vekilin vekalet görevi, istifanın müvekkiline tebliğinden itibaren iki hafta süreyle devam eder" hükmü düzenlenmiştir.

Davalılar vekilinin istifa dilekçesi müvekkillerine tebliğ edilemediği, bu sırada ise gerekçeli kararın kendisine 29/06/2016 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmış olmakla bu tarihte tarafın temyiz süresi başlamıştır. Yukarıda anlatılan süreç sonrası vekil söz konusu kararı 06/09/2016 tarihinde temyiz etmiştir.

3156 sayılı yasanın 20. maddesiyle değiştirilen HUMK. nun 432/1.maddesi uyarınca yasanın yürürlüğe girdiği 6.4.1985 tarihinden itibaren verilen kararlarda temyiz süresi 15 gündür. 6100 sayılı yasanın 104. maddesi uyarınca adli tatile tabi olan dava ve işlerde sürelerin bitmesi tatil zamanına rastlarsa bu sürelerin ayrıca bir karara gerek olmaksızın adli tatilin bittiği günden itibaren bir hafta uzatılmış sayılır. 15 günlük temyiz süresinin bitim tarihi 27.06.2016 tarihi olup adli tatile de rastlamamaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1.6.1990 gün ve esas 1989/3, karar 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ve anılan Avukatlık Kanununun ilgili maddesi gereğince temyiz süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.