Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/23695 K.2019/2244

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kullandığı kredinin taksitlerini süresinde ödememesi üzerine hesabın kat edilerek ihtarname gönderildiğini, verilen süre içerisinde borcun ödenmemesi nedeniyle davalı hakkında ... 23. İcra Müdürlüğünün 2014/32481 takip dosyasından icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı ile takibin durduğunu, itirazın iptaline, takibin devamına, alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir.

Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış.

297. maddenin 2. fıkrası ile "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; açıklanan yasal düzenleme ve İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilmeyerek, mahkemece tefhim edilen kısa kararda “davanın kabulüne” yazıldığı halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “davanın kabulüne, hükmedilen asıl alacağın %20' si oranında davacı taraf lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesine” karar verilmiş olması, az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, bozmayı gerektirir. Bu durumda mahkemece, 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Davacı, takip alacağı toplamı olan 15.187,11 TL yönünden itirazın iptali ile takibin devamı talebi ile eldeki davayı açmıştır.

Hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda, davacının toplamda 14.463,45 TL alacaklı olduğu, davacı bankanın 15.187,11 TL toplam alacak talebinde bulunduğundan, tespiti aşan kısmın yerinde olmadığı belirtilmiş olmasına rağmen hükmün gerekçesinde; ‘benimsenen denetime elverişli ek bilirkişi raporu doğrultusunda taleple bağlılık ilkesi gereğince davanın kabulüne’ karar verilmiştir.

Mahkemece ek bilirkişi raporu benimsendiğine göre alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar vermek gerekirken gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulacak şekilde davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.