Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/23913 K.2018/6257

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın rededine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... geldi. Davalı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile arasında ... Mahallesi 1088 ada 5 parselde kayıtlı arsada bulunan Autopia adlı projeye ait D Blok 2. Kat D-115 sayılı taşınmaza ilişkin satış vaadi sözleşmesi imzalandığını, taşınmazın bedelini ödediğini, 23.05.2013 tarihinde kat irtifak tapusunun verildiğini, satın aldığı taşınmazın zamanında tamamlanmadığını ve belirlenen kesin tarihte teslim edilmediğini, sözleşmede teslim tarihinin 01.06.2012 olarak belirlendiğini, taşınmazın halen teslim edilmediğini, sözleşmede geç teslim halinde gecikme tazminatı ödeneceğinin düzenlendiğini belirterek, 21 aylık gecikme tazminatından şimdilik 10.000 USD ve 3.500,00- TL manevi tazminat olmak üzere toplam 25.940,00- TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı ile taşınmaz satış vaadi sözleşmesi imzaladığını, sözleşmede bağımsız bölümün belirlenen tarihte teslim edilmemesi halinde gecikme cezası ödeneceğinin öngörüldüğünü, taşınmazn halen teslim edilmediğini ileri sürerek, sözleşme gereği belirlenecek gecikme tazminatının tahsili isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, sözleşmenin adi şekilde düzenlenmiş olması nedeniyle geçersiz olduğu, geçerli olmayan sözleşmeye dayanılarak tazminat istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı ile davalı arasında taşınmaz satışı hususunda bila tarihli harici sözleşme imzalandığı, sözleşme konusu taşınmazın tapusunun 23.05.2013 tarihinde davacıya devredildiği hususları dosya kapsamından anlaşılmakta olup, bu hususlar taraflar arasında da çekişmesizdir.

Bir taşınmaz malın veya payının mülkiyetinin başkasına devri ya da devir vaadini öngören sözleşmelerin geçerli sayılması BK 213, Tapu Kanunu 26. ve TMK’nun 706. maddeleri uyarınca resmi şekilde yapılmasına bağlıdır. Burada öngörülen şekil, sözleşmenin geçerlik koşulu olup kamu düzenine ilişkindir ve doğrudan göz önünde tutulur.

Her ne kadar taraflar arasındaki bila tarihli sözleşme resmi şekilde düzenlenmemiş bulunduğundan hukuken geçerli değilse de celp edilen tapu kayıtlarının incelenmesinden 23.05.2013 tarihinde her iki tarafın tapuda işlem yapmak suretiyle geçersiz olan harici sözleşmeye geçerlilik kazandırdıkları, böylece bila tarihli sözleşmenin geçerli hale geldiği anlaşılmaktadır.

Geçerli hale gelen sözleşmede, "Satıcı, yukarıda belirtilen sürelerde bağımsız bölümleri teslim etmediği takdirde, sözleşmeye konu her bir bağımsız bölüm için günün rayiç değeri üzerinden aylık kira bedelini gecikme cezası olarak alıcıya ödeyecektir." hükmü düzenlenmiştir. Davacı, bu hüküm gereğince davalıdan gecikme tazminatı isteyebilir.

Öyle olunca mahkemece, bu hususta taraf delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.