Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/24685 K.2019/9355

... vekili avukat ... ile ... Çikolata Gıda San. ve Tic. A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22/03/2016 tarih ve 2013/236-2016/105 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı şirket ile imzalanan 01.04.2008 tarihli avukatlık ve hukuki müşavirlik sözleşmesi ile davalının avukatlığını üstlendiğini, sözleşmenin 11.02.2013 tarihinde davalı tarafından feshedildiğini, sözleşme gereği ... Barosu asgari ücret tarifesine göre ödenen danışmazlık ücreti zam farkı 2.500,00 TL’nin ödenmemesi üzerine davalı hakkında başlattığı takibin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini istemiş; mahkemece davanın kabulü ile takibin 2.450,00 TL asıl alacak ve 13,89 TL işlemiş faize yönelik itirazın iptaline, alacak yargılamayı gerektirdiğinden inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle somut olayın özelliğine göre davalının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde. 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK'nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2190,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Somut olayda temyize konu kısım karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.