Davacı, ...
İli, ...Mahallesinde kaim 7578 Ada, 8 Pasel numaralı taşınmaz üzerinde bulunan 13 numaralı bağımsız bölümü 70.000,00 TL bedel mukabilinde davalı ...'dan satın aldığınI, diğer davalı firmanın ise binanın inşaatında görevli yapı denetim firması olduğunu, dava konusu taşınmaza taşınmasından sonra zaman içinde zeminden ve duvardan gelen sular nedeniyle apartmanın giriş katının ve asansörün 70-80 cm seviyesinde su dolduğunu, başlangıçta bu durumun imalattan kaynaklanan bir hata olup olmadığını bilemediğini,
ancak diğer kat malikleri tarafından yaptırılan tespit sonucu alınan bilirkişi raporu ile bu durumun davalı yüklenicinin hatalı imalatından kaynaklandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ayıp nedeniyle oluşan 5.000,00 TL bedel indiriminin satış tarihi olan 19/02/2014 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.
Davalılar, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 2.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Davalının temyiz itirazı yönünden, 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK'nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190.00 TL'ye çıkarılmıştır.
Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.
Temyiz eden davaLı tarafından temyize konu kabul edilen kısım1. 421,00 TL olup karar tarihi itibariyle 2.190.00 TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Davacının temyiz itirazı yönünden; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
3-Mahkemece, karar tarihi itibari ile alınması gereken 170,90 TL nisbi harç ile 29,20 TL başvurma harcı olmak üzere toplam 200,10 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmiş ise, mahkemece, delil tespitinde ki yargılama gideri dava değerine eklenmeden dava değeri üzerinden harç hesaplanması gerekirken delil tespitinde ki yargılama gideri dava değerine eklenmek suretiyle harç hesaplanması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz dilekçesinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm başlıklı bölümünün 3. bendi hükümden çıkartılarak yerine "Karar tarihi itibari ile alınması gereken 138.68 TL nisbi harç ile 29,20 TL başvurma harcı olmak üzere toplam 167.88 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak"cümlesinin yazılmasına, hükmün düzletilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.