KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2016/26139 E., 2019/3105 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı tarafından kredi borcu ödemesi dayanak yapılarak ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2012/10098 Esas sayılı takip dosyası ile aleyhine icra takibi başlattıldığını, davalı ile herhangi bir hukuki ilişki olmadığını, davalıya herhangi bir borcunun bulunmadığını, ... 4. İcra Müdürlüğünün 2012/10098 Esas sayılı takip dosyası nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile %20'si oranında kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Eldeki davayla, davacı dava konusu kredi borcundan kendisinin sorumlu olmaması gerektiğini belirtmişse de Mahkemece, davalı tarafından davacı aleyhine icra takibinin 2012 yılında yapıldığı, davanın ise üç yıl gibi uzun bir süreden sonra açıldığı, davacının bu süre zarfında icra takibine itiraz etmeyerek kısmi ödemelerde bulunduğu kanaatinin oluştuğu, davacının dava açmakta kötü niyetli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.
Ancak işbu davada ispat yükü davalıdadır. Her ne kadar icra takibinde dayanak olarak 26.10.2011 tarihli kredi borcu ödemesi Davalı tarafından gösterilmişse de, takip ekinde herhangi bir belge olmadığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.
Hal böyle olunca, yukarıda zikredilen hususlar kapsamında ispat yükü kendisinde olan davalı davacıya borç para verdiğine ilişkin herhangi bir belge sunamadığından ve aralarındaki borç ilişkisi de ispatlanamadığından, davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2016/26139, K. 2019/3105, 11 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama