KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2016/26842 E., 2019/5510 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2019
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
....... Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, 08.08.2015 tarihinde bedelini de ... kartı ile ödemek suretiyle bir takım mobilya satın almış olduğunu, satın alınıp siparişi verilen ev eşyasının belirlenen nitelikleri taşımayan ve ayıplı olarak kendisine belirlenen süreden geç olarak teslim edildiğini ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile mobilyalar için ödenmiş olan bedelin iadesine karar verilmesini dilemiştir.
Davalı, dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğine rağmen yanıt vermeyerek davayı inkar etmiştir.
Mahkemece, Davanın kabulü ile, davalı tarafından düzenlenen 08.08.2015 tarihli "Sipariş Fişinde" gösterilen dava konusu ürünlerin davalıya iadesi ile bedeli olan 9.600 TL'nin ürünlerin davalıya teslimi tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davanın taraflarınca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacının temyizi bakımından ise mahkemenin 29.06.2016 tarihli kararı davacı vekiline 09.08.2016 tarihinde davalının temyiz başvuru dilekçesi ise 29.08.2016 tarihinde tebliğ edilmiş davacı tarafından 21.09.2016 tarihinde uyap sistemi üzerinden temyize cevap dilekçesi konulu ve fakat ilk derece yargılama makamı hükmüne ilişkin temyiz talebini de içeren dilekçe sunulmuştur. HUMK.nun 433/2 maddesi uyarınca 10 günlük süre geçtikten sonra verilen davacının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
........
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2016/26842, K. 2019/5510, 30 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama