Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/27355 K.2019/11170

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen dosyada maddi-manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davada davalılar; .... ile ... Otomotiv Otelcilik Tur. İnş. San. ve Tic. A.Ş. yönünden davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, asıl davada davalı ... & ... Petrol A.Ş. yönünden davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyada davalılar; .... ile ... Otomotiv Otelcilik Tur. İnş. San. ve Tic. A.Ş. avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, asıl ve birleşen davasında, davalılardan ....’den aldığı yakıtın motorin yerine benzin dolumu yapılması nedeniyle otomobiline zarar verdiğini, bu davalının hatasını kabul ederek kendisini diğer davalı ... Otomotiv A.Ş. ... Şubesine yönlendirdiğini ve aracın bu davalının servisine tamir için bırakıldığını, aracın yanlış yakıt nedeniyle motorunda ortaya çıkan arızasının giderilmesi beklenirken, davalı ...

Şirketi çalışanlarının kusurlu davranışı sonucu otomobilin arka kapısının lifte sıkışarak ezildiğini ve zarar gördüğünü, 07.02.2013 tarihinde teslim edilen otomobilin hukuki yollar ile ancak 28.06.2013 tarihinde teslim alınabildiğini; aracın geç teslimi nedeniyle bu süre boyunca araç kiralamak zorunda kaldığını, ayrıca araçtaki zararın tespiti için yaptıkları başvuru neticesi bilirkişi raporu alınmak üzere İzmir’e gel-git masrafları yapmak zorunda kalındığını ileri sürerek;

araç kiralama bedellerinin, araçta meydana gelen değer kaybının, tespit ve ihtar masraflarının ve manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, 2013/323 esas sayılı ana dosya yönünden; davalı ... ... A.Ş yönünden davanın reddine; davalı ... Tic. Ltd. Şti yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 900,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı ...

Otomotiv A.Ş yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 8.900,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Birleşen 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/331 Esas sayılı dosyası yönünden; araç kiralama bedelinden oluşan alacak talebinin kısmen kabul kısmen reddi ile, 1.680,00 TL'nin davalılar .... ile ... Otomotiv Otelcilik Tur. İnş. San. ve Tic.

A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, otobüs taşıma bileti ve yakıt bedelinden oluşan 330,00 TL alacak talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... vekili ve ... Otomotiv Otelcilik Tur. İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Otomotiv Otelcilik Tur. İnş. San. ve Tic. A. Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı ... vekilinin temyizi yönünden. 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu'nca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2.fıkrası gereğince davalı ...’nin temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.