Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/28383 K.2018/9455

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmasız, davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile 2009-2012 yıllarına ilişkin çöp toplama ve nakli hizmetleri için ihale sözleşmesi imzaladığını, yükümlülüklerini yerine getirdiğini ancak Bakanlar Kurulu Kararı ile Ocak 2010 tarihinden geçerli olmak üzere asgari ücret fiyatlarında yaşanan artışlar nedeni ile sözleşmede öngörülen işçi asgari ücret bedeli olarak belirlenen tutar ile fiili ödeme arasındaki farkın taraflarına ödenmediğini ileri sürerek, 715.000,00 TL'nin ödeme dönemlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 706.266,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir

2-Mahkemece, açılan davanın kısmen reddine karar verilmesine karşın, vekille temsil olunan davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Vekalet ücretinin de yargılama giderlerinden olduğu göz önüne alınarak yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine karar tarihi olan 2016 tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 1.800,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.