Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/28623 K.2019/11138

Taraflar arasındaki maddi manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, "... Bisiklet" adıyla işlettiği esnaf işletmesinin 1992 ila 2007 yılına ilişkin muhasebe kayıtlarını davalı ...'in, 2005 ila 2010 yıllarına ilişkin muhasebe kayıtlarını ise diğer davalı ...'un tuttuğunu, her iki davalının da görevini özensiz yaptığını, eksik veya yanlış beyanname verilmesi veya beyanname verilmemesi gibi sebeplerle 20 yıl boyunca vergi cezası ödediğini ve hala ödemeye devam ettiğini, şikayeti üzerine meslek odasınca davalılara disiplin cezası verildiğini ileri sürerek; uğradığı zarara karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 2.500,00 TL maddi, 2.500,00 TL manevi tazminatın vergi cezasının ilk ortaya çıktığı tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiş, davalı ... ise davanın zamanaşımına uğradığını, davacı ile aralarında yazılı sözleşme bulunmadığını defterlerin tutulması ve beyannamelerin verilmesi konusunda davacıya yardımcı olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalıların muhasebecilik sözleşmesinden kaynaklanan edim yükümlülüklerini gereği gibi ifa etmemeleri nedeniyle oluşan maddi ve manevi zararın tazminine ilişkindir.

Mahkemece 20 yıl boyunca yapılan bir ücret ödemesi tespit edilmediğinden davalıların sözleşmesel sorumluluklarının olmadığı kabul edilmişse de, tarafların iş bu dosyadaki ve disiplin dosyasındaki beyanlarından tarafların arasında muhasebecilik hizmeti ilişkisinin olduğu sabittir. Bu nedenle mahkemece, vergi dairesinden ilgili kayıtlar celbedildikten sonra konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınarak davacının bir zararının olup olmadığı ve davalıların eylemleri nedeniyle zarar arasında illiyet bağının olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.