Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/30359 K.2020/1086

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalılar ... A.Ş. ile ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ...-... tarafından inşa edilen ... ... adlı siteden konut satın aldığını, 03.02.2012 tarihinde site içinde bulunan dairesinde hırsızlık olayının meydana geldiğini ve birtakım eşyalarının çalındığını, ayrıca meydana gelen hırsızlık olayı sonrasında psikolojisinin bozulduğu, davacının evini soyan kişilerin hiçbir güvenlik engeline takılmadan siteye girdiğini ve güvenlik zafiyeti ile eksikliği bulunduğunu belirterek şimdilik 10.000-TL maddi ve 10.000-TL manevi tazminatın davalılardan alınarak davacıya verilmesine, tazminata temerrüt tarihinden itibaren en yüksek banka faizi uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalılar ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine, davanın davalılar ... ve site yönetimi açısından kısmen kabulü ile 8.816,54-TL'nin davalı ...'den olay tarihi 09.03.2012 tarihinden, 744,81-TL'nin davalı ... yönetiminden olay tarihi 09.03.2012 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin 438,65-TL istemin reddine, davacı vekilinin manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 1.800-TL'nin davalı ...'ten 200-TL'nin davalı ... yönetiminden dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin 8.000-TL istemin reddine karar verilmiş; verilen hüküm, davacı ve davalılardan ... Site Yönetimi ile davalı ...tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalılardan ... A.Ş.'nin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalılardan ... A.Ş.' nin maddi tazminata ilişkin temyizi yönünden;

Mahkemece, davacının konutundan çalındığını iddia ettiği ziynet ve elektronik eşyalara ilişkin olarak 27.01.2015 ve 08.05.2015 tarihli bilirkişi raporlar hükme esas alınarak karar verilmiştir. Bilirkişi raporlarının incelenmesinde; ziynet ve elektronik eşyaların, davacının beyanı ile davacının düğün CD'si esas alınarak hesaplama yapıldığı anlaşılmıştır.

Davacının 10.03.2012 tarihinde polise verdiği ifadesinde; konutundan çalındığını belirttiği ziynet ve elektronik eşya cins ve miktarı ile, dava dilekçesinde çalındığını belirttiği ziynet ve elektronik eşya cins ve miktarları birbirinden farklıdır.

Her iki beyan birbiriyle çelişmekte olup, davacının polise verdiği ifadesinde belirttiği ziynet ve elektronik eşyalarının dışındaki diğer eşyalarının çalındığını ispat yükü davacıdadır. Davacının polis ifadesinde belirttiği ziynet ve elektronik eşyaları dışında kalan çalındığını iddia ettiği eşyalarını Türk Medeni Kanunu' nun 6. maddesi gereğince ispat etmesi gerekir.

Mahkemece, bu yön gözardı edilerek, davacının beyanına dayalı olarak hesaplama yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davalılardan ... A.Ş.'nin manevi tazminata ilişkin temyizi yönünden 14.07.2004 günlü ve 5219 Sayılı Yasa ile HUMK’un 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.02.2005 gün 2005/13-32 Esas, 2005/85 Karar sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Davalı tarafından temyiz edilen manevi tazminata ilişkin bölüm karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL'yi geçmediğinden HUMK’un 5219 Sayılı Yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

4-Davalılardan ...'nin maddi ve manevi tazminata ilişkin temyizi yönünden. 14.07.2004 günlü ve 5219 Sayılı Yasa ile HUMK’un 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 Sayılı Yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.02.2005 gün 2005/13-32 Esas, 2005/85 Karar sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Davalı tarafından temyiz edilen maddi ve manevi tazminata ilişkin bölüm karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL'yi geçmediğinden HUMK’un 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.