Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/3485 K.2017/7373

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ... ile davacı vekili avukat Raşit Sağsöz'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı adına dava dışı otomotiv şirketine araç bedeli açıklaması ile 45.000,00 TL havale ettiğini, bu şekilde davalının dava dışı şirkete olan borcunu kapattığını ancak davalının bu parayı kendisine geri ödemediğini, bu nedenle icra takibi başlattığını, davalı tarafça takibe yapılan itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, itirazın iptaline ilişkin olup, davacı, davalının dava dışı şirkete araç satışından doğan borcunu havale yoluyla ödediğini, havale dekontundada araç bedeli açıklamasının bulunduğunu, davalının borcunu geri ödemediğini iddia ile itirazın iptalini istemiş, davalı ise, davacının bu borcu kapattığını kabul etmekle birlikte, 45.000,00 TL nin 10.000,00 TL sinin davacının kendisine daha önceden olan borcunun geri ödemesi olduğunu, kalan 35 bin lirayı ise elden davacıya geri ödediğini savunmuştur.

Davacı takip konusu 45.000,00 TL'yi davalıya değil dava dışı şirkete havale etmiş ve davalının bu şirkete olan borcunu bu şekilde ödemiştir. Bu hususta bir uyuşmazlık yoktur. Söz konusu havale dekontunda "... ... bedeli" açıklaması bulunmaktadır. Havale edilen miktarın 35.000,00 TL sinin borç karşılığı yollandığını ancak davacıya elden geri ödendiğini savunan davalı bakiye 10.000,00 TL'nin ise zaten davacının kendisine olan borcunun geri ödemesi olarak yapıldığını savunmuştur.

Bu durumda 10.000,00 TL'nin davacının davalıya önceden var olan borcun geri ödemesi olarak yapıldığını ispat yükü davalıya düşmektedir. Mahkemece, bu miktara yönelik ispat yükünün davalı da olduğu kabul edilerek buna göre değerlendirme yapılıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, ispat yükü davacıya yüklenmek suretiyle hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Davacı ile davalı arasındaki asıl alacak miktarının 35.000.00.TL olduğu kabul edilmiş mahkemece davanın kısmen kabulü ile takibin bu miktar üzerinden devamına şeklinde hüküm kurulmuştur. Ancak icra takip talebinde asıl alacak ile birlikte 7.458,75 TL işlemiş faiz de talep edildiği ve bu alacağın (asıl alacak ayrımı yapılmaksızın) tahsili tarihine kadar yasal faiz istendiği ve mahkemece, sadece asıl alacağa takip tarihinden itibaren faiz yürütülebileceğine dair hüküm kurulmamış olmakla faize faiz yürütülmesine neden olunmaktadır ki, verilen karar bu haliyle 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 121/son maddesinde düzenlenen faize faiz yürütülemez hükmüne aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-11.11.2015 günlü ilam temyiz eden davalı vekiline 11.11.2015 tarihinde tebliğ edilmiş ve temyiz harcı 30.12.2015 tarihinde yatırılmıştır.

3156 sayılı yasanın 20.maddesiyle değiştirilen HUMK.nun 432/1.maddesi uyarınca yasanın yürürlüğe girdiği 6.4.1985 tarihinden itibaren verilen kararlarda temyiz süresi 15 gündür.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1.6.1990 gün ve esas 1989/3,karar 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca, temyiz süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.