Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/4035 K.2018/10550

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalıdan 07.10.2013 tarihinde araç satın aldığını, müvekkilinin aracı 24.03.2014 tarihinde yıllık muayenesini yaptırmak için muayene istasyonuna götürdüğünde aracın kilometresi ile oynandığının tespit edildiğini, davacının araca yazlık lastik, akü bakım vs masraflar yaptığını da belirterek; araç satım sözleşmesinden dönme ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, araç bedelinin yapılan masraflar ile birlikte 24.545,00TL lik kısmı ve 5.000,00TL manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 07.10.2013 ten itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, aracı sadece 1 yıl kullandığını ve kullandığı süre içinde aracın muayenesi olduğu için hiç muayeneye götürmediğini, davalının kendisine süresinde ihbarda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, alıcı, satılanda satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp tespit ederse, satıcıya bildirmek zorunda olduğunu (TBK 223/1, 2) bildirme süresi hak düşürücü nitelikte olup, somut olayda dosyaya celp edilen belgelerden aracın 12.02.2010 tarihinde 252.192 km olarak rapor edildiği, o tarihte ... ... adına kayıtlı olduğu. 02.03.2012 tarihinde 188.912 km olarak rapor edildiği, o tarihte ... adına kayıtlı olduğu.

24.03.2014 tarihinde davacı tarafından yaptırılan muayenede ise 133.846 kilometrede olduğunun belirlendiği, aracın 05.05.2011 tarihinde İbrahim Yılmaz, 31.10.2011 tarihinde Durmuşoğlu ...

Şirketi, 29.12.2011 tarihinde ..., 01.10.2012 tarihinde ..., 07.10.2013 tarihinde ise davacı ... adına tescil edildiğinin tescil belgeleriyle sabit olduğu belirtilerek, gizli ayıbın belirlendiği tarihi ispat yükü alıcıda, bildirimin zamanında yapılmadığını ispat yükü ise satıcıda olduğunu, buna göre davacının araç kilometresindeki ayıbı 24.03.2014 tarihinde yapılan muayene sırasında öğrendiği muayene belgeleri ve dava dilekçesindeki beyanıyla sabit olup dava, 20.03.2015 tarihinde açıldığından, dava tarihine kadar geçen yaklaşık bir yıllık süre içerisinde davacı ayıp bildiriminde bulunmadığı gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiş;

hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki dava ile davalıdan satın almış olduğu aracın ayıplı olması nedeni satış sözleşmesinin iptali ile ödediği satış bedelinin davalıdan tahsilini istemiş olup TBK 225.maddesinde "ağır kusuru olan satıcı, satılandaki ayıbın kendisine süresinde bildirilmemiş olduğunu ileri sürerek, sorumluluktan kısmen de olsa kurtulamaz. Satıcılığı meslek edinmiş kişilerin bilmesi gereken ayıplar bakımından da aynı hüküm geçerlidir." denilmiştir.

Ağır kusur (iğfal) halinde alıcı, satımdaki ayıp ihbar sürelerine uyulmaksızın, kanundan doğan haklarını kullanabilir. Mahkemece, açıklanan ilkeler doğrultusunda davalının, davacıyı aracın kilometresi hususunda bilgilendirip bilgilendirmediğinin değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir