Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/5247 K.2018/639

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Mayıs 2011 yılında davalı ile devremülk satış sözleşmesi imzaladığını, başlangıçta 7 hisse satın alma hususunda davalı ile anlaştığını, ödeme güçlüğü sebebiyle 2 hissenin satın alınmasından caydığını, cayma sebebiyle de davalı tarafından 2 hisse için toplamda 1.700,00 TL cayma parası alındığı,

davalı ile 4 tanesi 24.09.2011 tarihinde, 1 tanesi de 31.12.2011 tarihinde olmak üzere toplamda 5 hissenin satın alınmasına ilişkin olarak haricen satış sözleşmeleri adında sözleşmeler imzaladığını ve 5 hissenin bedeli olan 33.500,00 TL'yi sözleşmelere uygun bir şekilde taksitler halinde peyder pey ödediğini, tapunun kendisine devredilmediğini belirterek öncelikle davalı ile imzalanan haricen satış sözleşmeleri geçerli olarak kabul edilerek sözleşme gereğince irtifak/devre mülk haklarının tapu siciline tescili ile sözleşmede geciken her ay için öngörülen ecrimisil ve cezai şart bedellerinin toplam tutarının ödenmesine,

bu taleplerin kabul görmemesi halinde ise davalıya ödediği 33.500,00 TL'nin ödeme günü itibariyle ulaşacağı alım gücünün bilirkişiler marifetiyle tespitine ve tespit edilen bu meblağa dava tarihinden itibaren avans faizi işletilmek suretiyle elde edilecek tutarın iadesine karar verilmesini talep etmiş, 02/12/2015 tarihli celsede, alacağını belirginleştirerek sözleşmeye istinaden ödediği 33.500,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davanın kısmen kabulü ile 33.500,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin ve diğer taleplerinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6502 sayılı kanunun 3. Maddesine göre tatil amaçlı satışların yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. Ancak her alıcının tüketici olarak kabulü mümkün değildir. Yasanın lafzından da anlaşıldığı üzere, tüketici olarak kabul edilmenin ilk koşulu, ticari veya mesleki olmayan bir amaçla hareket edilmiş olmasıdır. Böyle olunca, bir malı olduğu gibi ya da işleyerek bir başkasına satanlar, çıkar karşılığı devretmek üzere satın alanlar, yine bir mal veya hizmeti mesleki veya ticari amaçlarla satın alanlar tüketici sayılamayacaklardır. Burada mal herhangi bir şekilde ticari hayata geri dönmektedir.

Öyle ise; bir mal veya hizmeti, kişisel ihtiyaçları dışında, belirli bir meslek icrası, belirli bir üretimde kullanma, yeniden satış, ticari olarak kullanma vs. gibi mesleki veya ticari amaçlarla satın alanların tüketici kabul edilmeyecekleri kuşkusuzdur.

Somut uyuşmazlıkta, davacının 5 adet devre mülkü satın aldığı gözetildiğinde, bu işlemin tüketici işlemi olmadığı gibi ticari işlem niteliğinde olmadığı, yine davacının tüketici sıfatını taşımadığı gibi tacir sıfatını da taşımadığı anlaşıldığından taraflar arasındaki ilişkinin 6502 sayılı yasa kapsamında kalmamakla birlikte Ticaret Mahkemesinin görev alanına giren uyuşmazlık olmadığı da görülmektedir.

Davanın konusuna göre davaya bakmaya genel mahkeme görevli olduğundan, genel mahkeme sıfatıyla karar verilmesi gerekirken, Ticaret Mahkemesi sıfatıyla karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davacı ve davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.