Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2017/2498 K.2020/1759

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ...'un Türk Silahlı Kuvvetleri emrinde subay olarak görev yaparken mecburi hizmetini tamamlamadan disiplinsizlik nedeniyle resen Türk Silahlı Kuvvetleri ile ilişiğinin kesilmesi nedeniyle 21.439.56 TL öğrenim gideri borcunun sarf tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiş, ıslah dilekçesiyle talebini 21. 817.18 TL'ye çıkarmıştır. Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalılar ... ve ... hakkındaki davanın reddine ilişkin 2012/217 Esas, 2013/147 Karar sayılı önceki hükmü kesinleştiğinden bu yönde yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulü ile.

11.180,08 TL asıl alacak ile 16.325,70 TL işlemiş faiz alacağının davalı ...'tan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine 18. Hukuk Dairesinin 04.06.2015 tarih, 2015/1254 Esas, 2015/9550 karar sayılı ilamı ile mahkemece,

yargılama sırasında yürürlüğe giren 09.11.2013 tarihli Yönetmelik değişikliği yürürlüğe girmemiş olsaydı davaya konu miktarın red ve kabul edilecek miktarları bilirkişiye hesap ettirilip bu miktarlar üzerinden davada kendisini vekille temsil ettiren taraflar yararına vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile 21.439,56 TL'nin bilirkişi Kenan TEPE'nin asıl raporunda belirttiği sarf tarihlerinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş,

hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme kararında yazılacak hususlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Maddeye göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Öte yandan, kanunun aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararın hüküm fıkralarının, açık, anlaşılır, çelişkisiz ve uygulanabilir olması gerekmekle birlikte, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi sebeplere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak, kısaca maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi sebeple haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş, hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesinde de “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” şeklinde özellikle düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemece gerekçeli kararda önceki verilen hükümlerle davalılar ... ve ... hakkındaki davanın reddine ve davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 11.180,08 TL asıl alacak ile 16.325,70 TL işlemiş faiz alacağının davalı ...'tan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükümler kesinleştiğinden iş bu karar ile sadece vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden hüküm kurulmuştur denildiği halde hüküm fıkrasında, 21.439,56 TL'nin sarf tarihlerinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, karar verilmek suretiyle gerekçeyle hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.