Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2017/3033 K.2018/1991

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 19. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02/12/2014 tarih ve 2013/47-2014/524 sayılı hükmün Dairemizin 28/6/2016 tarih ve 2015/22697-2016/15703 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında kurulması planlanan iş ortaklığı gereğince davalının banka hesabına farklı tarih ve miktarlarda toplam 56.000,00 TL gönderildiğini, iş ortaklığının gerçekleşmemesi üzerine yatırılan bedelden 16.000,00 TL’nın geri iade edildiğini, bakiye kalan 40.000,00 TL’nın davalı tarafından gönderilen 15.9.2011 tarihli e-mailde Kasım 2011, Aralık 2011, Ocak 2012, Şubat 2012 ve Mart 2012 tarihlerinde ödenmek üzere beş eşit taksittte ödeneceğine ilişkin tahhütte bulunulmasına rağmen sadece 3.000,00 TL ödeme yaptığını,

bakiye kalan 37.000,00 TL’nın ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine %20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile aralarında ortaklık kurulmasına ilişkin herhangi bir anlaşma yapılmadığını, anlaşma yapıldığını ve bu anlaşma kapsamında para gönderildiğini davacının yazılı delille ispat etmesi gerektiğini, ayrıca kendisi tarafından davacıya iddia ettiği şekilde bir e-mailde gönderilmediğine yönelik savunma yaparak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacının temyizi üzerine onanmış; davacı bu kez de karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı, davalı ile aralarında kurulması planlanan iş ortaklığı nedeniyle davalının banka hesabına toplamda 56.000,00 TL gönderdiğini, ortaklığın gerçekleşmemesi üzerine 16.000,00 TL’nın iade edildiğini ve bakiye kalan 40.000,00 TL’nın beş eşit taksitte ödeneceğine ilişkin 15.9.2011 gönderilen e-maille davalının taahhütte bulunduğunu ancak borcu ödemediğini ileri sürmüş, davalı borç ilişkisini kabul etmemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Eldeki dava 28.1.2013 tarihinde açılmış olup, bu tarih itibarıyla HMK yürürlüğe girmiştir. HMK'nun 199.maddesinde ‘’Uyuşmazlık konusu vakıaları ispata elverişli yazılı veya basılı metin, senet, çizim, plan, kroki, fotoğraf, film, görüntü veya ses kaydı gibi veriler ile elektronik ortamdaki veriler ve bunlara benzer bilgi taşıyıcıları bu Kanuna göre belgedir.” yazılıdır. Bu düzenleme ile mail ve telefon mesajları da belge olarak kabul edilmiştir.

HMK'nun 202.maddesinde de;‘’(1)Senetle ispat zorunluluğu bulunan hâllerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebilir. (2)Delil başlangıcı, iddia konusu hukuki işlemin tamamen ispatına yeterli olmamakla birlikte, söz konusu hukuki işlemi muhtemel gösteren ve kendisine karşı ileri sürülen kimse veya temsilcisi tarafından verilmiş veya gönderilmiş belgedir.” şeklinde düzenleme getirilerek bu tür belgeler yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilmiştir.

Davacı delil olarak davalı tarafından 15.9.2011 tarihli e-posta içeriğine dayandığından davacının bu delili az yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekirken, zuhulen, onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının karar düzeltme talebinin bu yönüyle kabulü ile Daire'nin 28.06.2016 tarih 2015/22697 E., 2016/15703 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve mahkeme kararının bu yönden bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.