Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2017/3295 K.2018/287

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafınndan temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avukat olan davalıya vekaletname verdiğini ve sonrasında cezaevine girdiğini, cezaevinde olduğu sırada hukuki işlemlerini takip eden davalının kendisi adına yatan ya da masraf olarak verdiği paraları uhdesinde tuttuğunu tespit ettiğini, bu paraları talep etmesine karşın davalının iade etmediğini, bunun üzerine davalıyı azlettiğini, davalının uhdesinde bulunan paraların tahsili için davalı hakkında başlattığı takibin davalının haksız itirazı ile durduğunu, haksız itirazın iptali için açtığı itirazın iptali davasında delillerin toplandığını,

son celseye cezaevinde olduğundan katılamadığını ve davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini, delillerinin bu dava dosyasında bulunduğunu ileri sürerek, 17.293,00 TL alacağının 01/01/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki dava ile vekili olan davalının uhdesinde tuttuğu kendisine ait paranın tahsilini istemiş, davalı davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davacının davalı hakkında başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali amacı ile açtığı... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/48 E. sayılı dava dosyasında alınan bilirkişi raporu ile davacının davalıdan alacağı bulunmadığının tespit edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Anayasanın 141/III maddesi uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur. Yargılama makamları iddia ve savunmayı, taraflarca gösterilen delilleri gereği gibi incelemek ve ulaştıkları sonucu ikna edici bir gerekçeyle kararlarına yansıtmak zorundadırlar. Aksi bir durum adil bir yargılama yapıldığını göstermez. Mahkeme kararlarındaki gerekçesizlik Anayasa'nın 36. maddesinde tanımlanan "adil yargılanma hakkı"nın ihlalidir.

6100 sayılı HMK.nun 297. maddesi gereğince de; hükümde, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerinin yer alacağı belirtildikten sonra, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği düzenlenmiştir.

İncelenen kararda Mahkemece, davacının açtığı itirazın iptali davasında alınan bilirkişi raporu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki. Mahkemece, taraf delilleri şeklen anlatılmış, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki boyutu ele alınarak değerlendirme yapılmamış, başka dosyada alınan bilirkişi raporunun ne surette hükme esas alındığı açıklanmamış olup, bu hali ile eldeki karar gerekçesizdir.

Oysa ki; yukarıda açıklandığı üzere mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması Anayasa hükmü olduğu gibi HMK 297. maddesinde yer alan hususları kapsaması da zorunludur. İncelenen mahkeme kararının bahsi geçen yasa hükümlerine aykırı olduğu anlaşılmakla, gerekçesiz bir şekilde ve usulün 297 maddesine aykırı olarak yazılı biçimde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.