Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2017/3494 K.2017/10991

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde istinaf yoluna başvurulduğu, istinaf mahkemesince istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, verilen kararın davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurumun sözleşmenin feshine dair kararının iptali için tedbir talepli olarak dava açtığını, mahkemece verilen tedbir kararı ile eczacılık faaliyetini yürütebildiğini, dosya temyiz safhasında iken, tedbir kararının sona erdiğinden bahisle 01.08.2010 tarihinde ilaç satma yetkisinin kaldırılarak, sistem ekranının kapatıldığını, oysaki, mahkemenin red kararının Yargıtay bozmasından geçerek talebinin kabulüne karar verildiğini ve kurum ile 03.10.2011 tarihinde yeniden sözleşme yapıldığını, ilaç satma ve ekran açma yetkisinin verildiğini, davalı kurumun haksız işlemleri nedeniyle 1 yıl 2 ay 10 gün süreyle çalışamadığını, maddi ve manevi zarara maruz kaldığını ileri sürerek, maddi ve manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, 59.307,88 TL TL maddi tazminatın tahsiline, manevi tazminata yönelik talebin reddine karar verilmiş; davacının istinaf talebi gerekçe ve sebep içermemesi, kararda kamu düzenine aykırılık teşkil eden bir hataya rastlanmamış olması nedeniyle esastan reddedilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nun 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesi gereğince istinaf sebepleri ve gerekçesinin belirtilmeksizin istinaf talebinde bulunulduğu anlaşılmakla, davalı tarafın temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.