KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2017/4775 E., 2019/4195 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2019
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, aralarındaki sözleşme gereğince davalı kurum mensubu olan diyaliz hastalarına hizmet verdiklerini, 04.09.2008 tarihine kadar SUT Ek-9 listesine göre seans ücreti olarak 138,00 TL üzerinden ödeme yapılırken 04.09.2008–30.09.2008 tarihleri arasında davalı kurumun seans ücreti olarak 111,00 TL ödediğini, bunun haksız olduğunu, sözleşmeye ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla eksik ödenen 23.408,00 TL'nin 31.10.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu hüküm davacı yararına bozulmuş, mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulü ile 23.124,60 TL'nin dava tarihinden itibaren avans oranını aşmamak üzere reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekir.
2-Mahkemece, hükümde, davacı tarafından 2.302,00 TL yargılama gideri yapıldığı belirtildiği halde maddi hata yapılarak kabul-ret oranına göre hesaplandığı belirtilen 2.778,98 TL’nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2017/4775, K. 2019/4195, 28 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama