KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2017/605 E., 2019/12006 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
349 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ile davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı ..., alacaklısı ...San. ve Tic. Ltd. Şirketi, borçluları ... Tekstil Baskı San. ve Tic. Ltd. Şirketi, .... Yan. Ürün. San. ve Tic. Ltd. Şirketi olan ... 3.İcra Müdürlüğünün 2013/12186 Esas sayılı dosyasında, borçlu .... Yan. Ürün. San. ve Tic. Ltd.
Şirketi'nin 88.000,00 TL'lik borcuna, “Kendisinin bizzat el yazısı ile yazmadığı ... olarak“ şahsi kefil alındığı ve aynı zamanda ödeme taahhüdünde bulunduğu, evrakı okumadan, icra kuvvetinin tehdidi ve baskısı altında diğer davacı eşinin imzası ve onayı olmadan imzaladığını, geçersiz kefalet akdine dayanarak usul ve yasalara aykırı şekilde davalı-alacaklının icra ve haciz işlemlerine devam ettiğini, iş bu usulsüz kefilliğe dayalı mezkur icra dosyasından yapılan tüm icra ve haciz işlemlerinin iptaline, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflar avukatınca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair, davalının ise tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de, davacılar kendini vekille temsil ettirdiğinden davacılar yararına, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT tarifesi uyarınca hesaplanan 9.790,00 TL vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2017/605, K. 2019/12006, 2 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama