KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2017/6205 E., 2019/12892 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla
Karar Metni
370 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili; davalı borçlu ile müvekkilinin ... ili, ...
Mahallesi 124 ada 8 parsel sayılı taşınmazda yapılacak olan binadan 4 numaralı dairenin 65.000,00 TL bedelle satışı hususunda anlaşarak sözleşme imzaladıklarını, davalının 20.000,00 TL peşin ödeme yaptığını, 1.600,00 TL senet verdiğini, sonrasında davalının müvekkiline 02.01.2012 tarihinde 35.000,00 TL'yi banka kanalı ile ödediğini, tapunun devir işlemlerinin yapıldığını, geri kalan 8.400,00 TL bedelin ise ödenmemesi üzerine ...
2.İcra Müdürlüğünün 2012/7757 esas sayılı dosyası ile borçlu aleyhine takip yapıldığını, davalının borca itirazı üzerine takibin durduğunu beyanla davalı borçlunun ... 2.İcra Müdürlüğünün 2012/7757 esas sayılı takip dosyasında ileri sürdüğü itirazını iptaline takibin devamına, davalının %20 icra inkar tazminatını ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, davalının takibe yaptığı itirazın kısmen iptali ile takibin asıl alacak tutarının bir kısmı olan 3.400,00 TL üzerinden devamına, davacı tarafın fazlaya ilişkin talebinin reddine, davacı tarafın icra inkar tazminatı talebinin koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 23. maddesinin 2. fıkrasında tüketicilerin harçtan muaf olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, bu nedenle davalı tüketicinin harçtan sorumlu tutulmaması gerekirken, yazılı şekilde aksine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlıığn giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına gerektirmediğinden usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2017/6205, K. 2019/12892, 19 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama