Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2017/6395 K.2018/8165

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının, verdiği vekaletle 2005/292 esasta görülen menfi tesbit ve istirdat davasında avukatlığını yaptığını, ancak davayı takipsiz bıraktığından istirdadını talep ettiği 7.500,00 TL. ile dava tarihi olan 28.9.2005 tarihinden itibaren işleyen faizi 1.860,00 TL. zarar ile yine 2007/85 esasta görülen davada da dava dilekçesinde ticari faiz istediği halde son celse yasal faiz talep ettiğinden faiz alacağı açısından da dava tarihi 6.2.2006 tarihinden icradan tahsil ettiği tarih 29.6.2009 tarihine kadar faiz alacağından doğan zararı 42.491,00 TL olmak üzere toplam 51.861,00 TL.'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, mesleki mazeretinin kaleme ulaşmadığından 2005/292 esasta görülen davanın açılmamış sayıldığını ancak yeniden dava açıldığından ortada bir zararının bulunmadığını, 2007/85 esastaki davada da yetkili avukatın sehven yasal faiz talep ettiğini ortada bir kusur bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiş, karşı dava ile de, her iki dosyada da avukatlık ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla hakları saklı kalarak 1.000,00 TL. ücretin faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile, 27.853,12 TL'nin dava tarihinden yasal faizi ile davalı-karşı davacıdan tahsiline, karşı davanın da kabulü ile, 7.607,83 TL.nin karşı dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davacı-karşı davalıdan tahsiline karar karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı avukatın davacı şirket adına aldığı vekaletle şirket adına dava dışı şahıs aleyhine 28.9.2005 tarihinde açtığı ve 2005/292 esasta görülen dava ile 7.500,00 TL'nin istirdadının talep edildiği mahkemece 21.12.2006 tarihinde açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacı avukat tarafından aynı nedenle yeniden 7.12.2009 tarihinde açılan ve 2009/553 esasta görülen dava sonucu mahkemece, 18.1.2012 tarihinde 4.500,00 TL. yönünden istirdat talebinin kabulüne karar verilip 22.5.2013 tarihinde Yargıtay aşamasından geçerek kesinleştiği dosyadaki bilgi ve belgelerle tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Mahkemece, açılmamış sayılan bu dava açısından davacı avukat tarafından aynı taleple yeniden dava açılarak karara bağlandığı bu nedenle bu dava yönünden davacının herhangi bir hak kaybına uğramadığı gerekçesi ile bu talep yönünden red kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Ancak, davacı avukat tarafından açılmamış sayılma kararından sonra yeniden açılan ve 2009/553 esasta görülen davada, istirdada karar verilen 4.500,00 TL.nin ikinci dava tarihi 7.12.2009 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verildiği gözetildiğinde; davacı avukatın açılmamış sayılmasına sebep olduğu dava nedeni ile davalıyı, ilk davanın açıldığı 28.9.2005 tarihi ile ikinci dava tarihi 7.12.2009 tarihi arasındaki istirdatına karar verilen 4.500,00 TL'nin faiz getirisinden mahrum bıraktığı açıktır.

O halde davacının 2005/292 esas sayılı dosya açısından yukarıda açıklanan şekilde faiz gelirinin ne kadar olduğu belirlenerek bu talep açısından değerlendirme yapılarak sonucuna uygun karar verilmelidir. Mahkemece, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde bu talep açısından davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.