Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2017/6446 K.2020/1863

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ihale sözleşmesi uyarınca yemek hizmeti veren dava dışı ... Ltd. Şti.'nin Eylül 2007 tarihinde edimini yerine getirmemesi üzerine davalının teklif almak suretiyle kendisinden ekmek satın aldığını, ekmek bedellerinin kısmen ödendiğini, bakiye alacağın ödenmemesi üzerine başlattığı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalının düzenlediği teklifi kazanarak davalıya ekmek sattığını, ancak bedelinin bir kısmının ödenmediği iddiası ile davalı hakkında başlattığı, icra takibine vaki itirazın iptalini istemiş, mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve davalının tacir olmadığı gerekçesiyle takipten sonra yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Oysaki, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı Ticaret Kanunu'nun 3. maddesi gereği ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve filler ticari iştir ve aynı Kanunun 8. maddesi gereği ticari işlerde ticari faiz uygulanır hükmü mevcuttur. Buna göre, mahkemece, takipten sonraki asıl alacağa ticari faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, kararın 1. fıkrasının son cümlesinde yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi bozma sebebidir.

3-Karar ve ilam harçları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde yargılama giderleri arasında gösterilmiş olup, kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (m.326).

Davanın kabulü halinde başvuru ve dava değeri üzerinden hesaplanan nisbi karar ve ilam harcının HMK. m.323 hükümü gereği davalıya yükletilmesi gerekirse de, somut olayda davalı ..., 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/1-j hükmüne göre harçtan muaftır.

Buna göre, mahkemece davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, kararın 2.fıkrasında "Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 7.476,00 TL harcın, peşin olarak alınan 912,90 TL harçtan mahsubu ile bakiye 6.563,10 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, "5. fıkrasıyla" davacı tarafından peşin olarak yatırılan 912,90 TL. harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine," şeklinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, aynı zamanda kamu düzenine ilişkin olduğundan taraflar temyize getirmese bile bozma sebebidir.

Ancak, az yukarda 2. ve 3. bentte sözü edilen aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın belirtilen 1.fıkrasının son cümlesinin "... takipten sonra asıl alacağa ticari faiz uygulanmasına," şeklinde, kararın 2. ve 5. fıkralarının, "davalı, harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından başlangıçta yatırılan 912,90 TL peşin harcın davacıya iadesine," şeklinde düzeltilerek onanması HUMK m.438/7 hükmü gereğidir.